Palmeira, Sal, Kaapverdische eilanden, 16 – 21 december

We hebben de klok rond geslapen, heerlijk, en we hebben mooi uitzicht15-12-21 tallship op een tallship. Als we naar de kant gaan om ons aan te melden vragen we aan een agent op straat waar we dat moeten doen. Hij wijst ons de weg en als we daar komen zit er niemand in het kantoortje waar we moeten zijn. De agent aan wie we het gevraagd hebben komt ons achterop en gaat achter het bureau zitten en klaart ons in, zo werkt dat dus. Om de boot in te klaren moeten we over 10 minuten maar terugkomen en ons bij het kantoortje aan 15-12-21 het dorpje 15-12-21 terrasjede andere kant van de gang zijn bij de Capitao do Porto. Wij regelen ondertussen een datakaart bij een Nigeriaanse dame en drinken een kopje koffie. Dan terug, papieren invullen, je bootpapieren achterlaten en klaar zijn we. Als je weg wilt gaan dien je je weer te melden bij de Capitao do Porto, krijg je je bootpapieren terug en betaal je € 7,00. Het dorpje is klein met wat restaurantjes, wat kleine winkeltjes, een kerkje en een pleintje bij de kade. Op het pleintje staat een kerststal die gemaakt 15-12-21 kerststal van papiermache 15-12-21 schoolklasjeis van papier maché, geweldig, de kerstboom van beplakte olievaten die groen geschilderd zijn, lampjes erin en klaar. Ze maken hier van niets van alles. We zijn ook met de aluguer naar Espargos geweest een wat groter dorp. Lekker muziekje en scheuren maar. Deze busjes rijden in de hoofdstraat op en neer tot ze vol zijn en gaan dan naar Espargos. In Espargos kun je pinnen en we krijgen voor het eerst weer te maken met vreemde valuta, Escudo Caboverdiano, de winkels zijn hier wat groter en is er meer te krijgen. Basisproducten hebben een normale prijs maar luxe goederen zoals chocolade en lang houdbare griekse yoghurt zijn vrij prijzig. 15-12-21 nationale gerechtNatuurlijk hebben we ook de lokale dish Cachupa gegeten. Dit zijn geroerbakte bonen, mais en vlees met een gebakken eitje,  lekker en kost 250 ECV (nog geen € 2,50).  Natuurlijk wordt de boot ook weer gepoetst, het eiland is een grote zandhoop en met de wind wordt dat op je boot geblazen en ligt er een klein fijn laagje stof op. De zonnepanelen doen we elke ochtend want anders krijgen we de batterijen niet geladen. Het plan was om zondag nog een rondje eiland te doen en naar het zuiden te gaan maar er begint een swell de baai binnen te komen en als we opstaan blijkt er een motorboot die 3 boten verderop voor anker lag  van zijn anker geslagen te zijn. Jay, die ieder boot als ze aankomen een plekje wijst heeft ze afgeraden om daar te gaan liggen maar zoals hij zei: “il sont fou”, ze zijn gek. Ik ben een local en 15-12-21 gestrande boot achter branding 15-12-21 gestrande bootken de baai en de golven goed en als ze dan niet luisteren dan kan er dat gebeuren. We geven hem een biertje en hij verzekerd hij ons dat wij goed liggen, we blijven toch maar aan boord mocht er wat gebeuren kunnen we tenminste wat.  Wel lastig dat we onze papieren niet hebben, dat gaan we de volgende keer anders regelen, want je kunt niet weg als je dat zou willen. Ondertussen heb ik me ook op het broodbakken geworden en ja…. mislukt. Ik zoek nog maar eens op wat pan rellado betekend en hm, brood kun je er niet van bakken het is paneermeel. Ach, hebben we nog maar twee kilo van. Volgende broodje met meel van de Lidl maken, daar staat volkornbrot op dus dat zal wel lukken dan. Vandaag de papieren ophalen en vanavond of morgen naar het volgende eiland. Het water is nu bruin, water maken doen we maar even niet, maar we zien wel schilpadden zwemmen, die komen even kijken naar al die boaties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *