Ile a Vache, Haïti 16-2 / 25-2

Wel, het originele plan om naar Bahia las Aguillas te gaan is gestrand. Het weergat dat we uiteindelijk krijgen is geslonken van een gat van vier dagen naar twee dagen en daarmee komen we uit in Ile à Vache. Vlak voordat we vertrekken begint de watermaker te lekken en blijkt er een scheur te zitten in de kop van de cilinder, niet te repareren. Oplossing is: de watertank volgooien met water en terug naar het leven dat we hadden voordat we een watermaker. Met onze tanks vol (500 liter) kunnen we het wel drie tot vier weken volhouden maar dan merk je pas wat een luxe onbeperkt toegang tot water is. In Puerto Rico kunnen we aan onderdelen voor onze watermaker komen en we hebben via de mail al contact gehad, binnen twee dagen zouden de onderdelen er kunnen zijn. Onze tocht naar Ile à Vache valt gelukkig mee, de golven zijn niet te hoog, er is meer wind dan voorspeld maar dat lijkt altijd wel zo te zijn. We kunnen hoog aan de wind varen met alle vier de zeilen op, een plaatje, de bezaan houdt het schip lekker stabiel, eindelijk weten we waarvoor we hem kunnen gebruiken. Toch komt er onverwacht nog een knoopje of 30 opzetten en als we het zeil van de bezaan naar beneden halen zetten de golven Ronald op het verkeerde been en ….. een grote scheur in het zeil. Dat wordt repareren want op onze komende koersen, hoog aan de wind, kunnen we hem niet meer missen.

Als we op Ile à Vache aankomen worden we ingehaald door bekende in hun boomstamkano’s en allerlei diensten worden weer aangeboden, ze kennen ons nog van de vorige keer. ’s-Avonds zitten we al aan de langouste, een uurtje daarvoor gevangen door een van de vissertjes hier, met salade uit Jamaica, een cadeautje.

De reparatie van het bezaanzeil gaat ook goed, gedeeltelijk met de hand en een stukje met de machine. Het materiaal waarmee we het zeil repareren is een oud zeil van Wild Bird dat we hebben gekregen om tassen van te maken. Ik was er nog niet aan toegekomen om de tassen te maken en nu komt het perfect van pas.

Er lijkt een geweldig weergat aan te komen eind van de week. Een depressie op de noord Atlantische oceaan zuigt alle wind hier weg en als je oost gaat dan is er minder wind om tegenin te hoeven boxen. We gaan de Dominicaanse Republiek overslaan en rechtstreeks naar Puerto Rico, het wordt een tocht van 5 dagen. Woensdag haalt Davide, onze favoriete boat boy, nog 65 liter diesel voor ons op het vaste land (grote eiland Haïti) want dat is hier niet te koop, auto’s rijden er niet je ziet alleen een brommertje rijden. Donderdag gaan we met Davide, naar de markt om inkopen te doen voor de komende week, een wandeling van ruim een uur heen en ook weer terug in een flink tempo. Over de heuvelkammen maar ook langs de zee.

De naam Ile à Vache (eiland van de koe) is niet voor niets, we zien koeien de zee ingeleid worden naar een klein zeilbootje, zonder motor, om op het grote eiland verkocht te worden.

Ze zetten de poten op de boot, draaien aan de staart en dan hupt hij de boot in, er gaan er zo vier op, voor de begeleiders blijft niet veel plaats over. Op de markt is van alles te koop, veel groenten in mindere mate fruit maar ook kleding, schoenen en kip. Je kunt ook levende have kopen zoals een varkentje dat je dan op de pakkendrager van je brommer kunt binden, je moet dan wel tegen het gekrijs kunnen 🙂 .

Ile à Vache is zeker een stop waard, zandstrand, palmbomen en blauw water, vissers die vis en kreeft verkopen en ’s-nachts is het echt donker.

Er is geen elektriciteit op het eiland, en men is afhankelijk van stroom van kleine zonnepaneeltjes waar ze hun mobiele telefoon mee kunnen opladen. Maar natuurlijk is er wel internet en kun je een datakaartje kopen 🙂 🙂 .

Een gedachte over “Ile a Vache, Haïti 16-2 / 25-2

  1. Sjaan

    Wat een verhaal weer .En mooie foto’s zo beleven we het ook een beetje mee ,genieten maar gr

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *