Admirality Bay, Bequia – Tyrell Bay, Carriacou

De zeiltocht van Saint Lucia naar Bequia staat in het teken van stroming. Heel veel stroming tegen vooral, het is net volle maan geweest dus dan is de stroming die er staat op zijn sterkst. We worden behoorlijk weggezet en als dan ook nog eens de wind wegvalt lijkt het of we achteruit gaat in plaats van vooruit. We controleren of het echt stroming is en niet dat er wat anders mis is en ja stroming dus. Gelukkig wordt het op een gegeven moment wat minder en als de wind dan aantrekt gaan we als een speer. De Fairy Queen kan dus wel hard, we zien zelfs een ruime 8 knopen op de teller, jippie, als we van tijd tot tijd de 28 knopen aantikken gaat het tweede rif erin en dan valt ….. de wind weg. Dus motoren we het laatste eind naar Bequia om voor Princes Margareth Beach het anker uit te gooien. In Bequia kun je goed merken dat we in laag seizoen zitten, er gaan elke dag meer boten weg dan er aankomen.

Veel doen we hier niet, we genieten van het helder blauwe kalme water en poetsen de waterlijn, zwemmen wat, we halen de kano te voorschijn, altijd leuk en goed voor de borstspieren en laten de was doen bij Daffodil. Als de boot de was op komt halen, lekker luxe, komt Tim Wright vragen of hij ons mag fotograferen voor de flyer van Daffodil. Hij wil dat met een drone doen en wij zeggen geen nee, de foto’s zijn geweldig.

 

Dan is het weer tijd om verder te gaan, naar Carriacou, een zeiltocht uit het boekje. 15 tot 20 knopen wind beetje bakstag, we gaan wederom als een speer. In Tyrell Bay gaan we voor anker, inklaren is een fluitje van een cent en het dorpje is schattig. We gaan uit eten bij Slipway, heerlijk eten en het is er gezellig druk. Ook wandelen we via de “berg” Chappeau Carre naar Hillsborough, prima te doen, het is even zoeken naar het juiste pad maar eenmaal gevonden wijst de rest van de weg zich vanzelf. De Java wandelt met ons mee maar met een kleine van 3 jaar is het voor ons wel even wennen aan het tempo.

Als Hillsborough in zicht komt nemen ze dan ook een van de busjes naar de stad en wandelen wij verder. Via het strand terug richting Tyrell Bay is wat lastiger, je loopt dan dwars door de mangrove maar als we uitkomen op Paradise Beach doet deze haar naam aan 🙂 🙂 .

Natuurlijk wat klusjes, ha, ha. Dit keer wat “needle” arbeid. Een hoes voor de mastvoet, het rubber lijdt enorm van de zon en de zee dus bescherming is geboden. Hetzelfde geld voor de tank voor de buitenboord motor en natuurlijk wordt er aan windhappers gewerkt. We kunnen in de hul van de boot 6 ramen openzetten en als daar windhappers op staan dan blijft het heerlijk koel in de boot.

Het patroon heb ik van Wildbird gekregen dus ik heb het zelf niet hoeven te bedenken. Dank Gayle 🙂 . Een gedaan nog 5 te gaan. Morgen gaan we weer verder naar Grenada, daar hebben we een afspraak om onze voorstag te vervangen en komen onze nieuwe koolborstels aan. Service van de zaak, goed geregeld door Rutland, maar vanavond nog eerst een afzakkertje op Mr. Curly. Proost 🙂 🙂 .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *