Auteursarchief: Nicol

Curaçao, 26-8 / 18-9 2019

Een zeiltochtje met lichte wind, we stoppen niet op Klein Curaçao want we hebben de tijd nodig om onze Fairy Queen te prepareren voor een langer verblijf op het land. Een visje willen we echter wel vangen en dat doen we ook maar helaas, te groot hij gaat er van door met onze lijn en we moeten de lijn doorsnijden. We hebben een heerlijke plek in Curaçao Marine, we liggen aan een lange brede steiger mooi in het beetje wind dat er nog staat. Het is sinds we in Curaçao gearriveerd zijn warm, de marine heeft zelf een tropenrooster ingesteld en er wordt om 06.00 uur begonnen. We hebben twee weken om de boot kaal te maken, alle zeilen eraf, lijnen vervangen door muizenlijntjes, lijnen wassen (het zand van Bonaire zit overal in), hoesjes over de lieren en we besluiten ook nog een schaduw dek te maken ter bescherming van het teakdek.


Natuurlijk ook de motor prepareren omdat deze langer stilstaat, de watermaker conserveren, onderhoud ankerlier ect., ect. En de boot leeg en schoon, geen voedsel, alles gepoetst, alles gewassen en vallen gezet voor ongedierte. En natuurlijk nog veel meer. De suiker ben ik vergeten weg te gooien maar gelukkig gaat Dominique van True Blue deze voor mij van de boot halen, pff, is toch een geruster gevoel. Tijdens onze afwezigheid wordt de lekkage aan de roerkoning opgelost en daar moet werkruimte voor gemaakt worden. Het is achter ons bed dus het bed moet weg maar er is plek voor in de salon.

Toch kunnen we het niet laten om nog een klus te doen, de opbouw wordt geschuurd en met twee componentenlak gelakt, het werk valt een beetje tegen, de primer geeft een sinaasappelhuid en deze is niet te schuren dus plamuren en daarna twee laklagen erop. Supertrots, voor de eerste keer is het goed gelukt, nog licht opschuren als we terug zijn en een laagje lak en dan is het top. Ik denk dat we wel een zonnebril nodig hebben want het is echt spierwit 🙂 .

Het is echter niet alleen maar werken, het is er gewoon te heet voor dus van tijd tot tijd nemen we een dagje vrij om naar het strand te gaan. Samen met onze vrienden van Wild Bird en de pattendales Pip en Jem naar het strand, beetje zwemmen, snorkelen en lunchen, het is net vakantie. Ook nog druk met een etentje hier en daar en sommige vrienden missen we net, zij komen aan op Curaçao en wij gaan net weg, jammer maar ergens komen we elkaar wel weer tegen.

Ook is er elke vrijdag een barbecue op de marine georganiseerd door Onno, vlees wordt geregeld en voor je klaargemaakt (ong. $6,-), de bar is open en je kunt een side dish meenemen als je daar zin in hebt, het is lekker en gezellig.

De laatste week, als de Fairy Queen op het land staat, hebben we gelukkig een appartementje met airco en een goed bed. En een wasmachine met een lang programma en heet water, nog maar wat extra wasjes draaien zodat alles goed schoon is 🙂 .

De dag voor we vertrekken spannen we het schaduw dek over de boot en laten we ons “huis” achter voor een langere periode. We gaan op sabbatical naar Azië, een tijdje over land reizen, Laos, Vietnam en Cambodja staan op de lijst. Maar nu eerst een paar weken naar Frankrijk en Nederland 🙂 .

Bonaire, 25-6 tot 25-8 2019

De laatste twee maanden is de tijd omgevlogen, we zijn niet al te druk bezig met het onderhoud van de boot, we blijven hier toch nog twee maanden liggen 😊 tijd genoeg en we vermaken ons prima hier in het Bonairse. Er is een erg leuk dorp ontstaan van boten die hier allemaal aan de boei liggen voor Kralendijk.

We huren tweemaal een auto waarmee we het eiland verkennen, het is niet alleen onderwater dat Bonaire divers is maar ook bovenwater is het mooi. We gaan naar duikplekken waar we met de dinghy niet kunnen komen, gaan lekker lunchen, boodschappen doen en naar de groenteboeren hier op Bonaire.

Bon Terra is een kwekerij die heerlijke verse groenten heeft en tweemaal in de week open is op dinsdag en donderdag van 2 tot 5 uur. Ze zijn ruim een jaar geleden met de kwekerij begonnen en nu leveren ze aan de van Tweel (Bonairse AH), Warehouse en aan veel restaurants op het eiland. De groenten die we vers halen blijven veel langer goed dan wanneer we ze in de supermarkt halen waar alles sterk gekoeld is en het is natuurlijk veel lekkerder.

Tijdens ons toertje rond het eiland weten we waarom we een pick-up hebben. De wegen hier zijn niet allemaal verhard en gaan soms gewoon over naar zandpaden, voor de pick-up geen probleem maar als we door een rivierbedding rijden merken we dat we een lekke band hebben. Geen probleem denkt Ronald, hij fikst dat wel even bij onze Chinese pick-up, maar dat blijkt toch tegen te vallen. Gelukkig is de service van Fairmiles beregoed en 20 minuten later is er iemand met een nieuwe band en kunnen we weer verder. Ook krijgen we bezoek op de Fairy Queen van een jonge pelikaan, hij is erg lui, we hebben hem nog nooit vis zien vangen, hij bedelt en wacht af wat hij van de vissers krijgt. Maar nadat hij 3 uur uitgerust heeft en op het dek begint te poepen zetten we hem overboord en dobbert hij weg.

Ook is er nog Women Divers Day, 20 juli, met eerst een uurtje yoga, dan een uurtje duiken met afsluitend een lunch en een loterij. Er gezellig maar wel druk onder water, dat ben ik zeker niet gewend 😊.

Ook maken we mee wat een reversal hier betekend. De wind en de golven komen uit het zuidwesten, het zijn voornamelijk de golven die het probleem geven. Deze rollen tegen de kade aan en breken daar waar de boten aan de voorste ring liggen. De rangers van Stinapa melden bij de boten in de binnenste ring dat ze weg moeten en begeleiden ze als dat moeilijk is. Rene van Bleu Pearl, onze buurboot heeft er een filmpje van gemaakt, https://www.youtube.com/watch?v=iJiJ137szbw . Wij waren stand-by om weg te varen indien dat nodig was. Je mag tijdens de reversal aan de duikboeien bij Klein Bonaire gaan liggen of indien de boeien bezet zijn kun je een beetje in de luwte van Klein Bonaire gaan dobberen.

Nog wat foto’s van de mooie onderwaterwereld in Bonaire en het door mij gevonden zeepaardje bij White Slave, zelf iets ontdekken geeft je een ontzettende kick https://www.youtube.com/watch?v=H0cZaB5iRwg   gemaakt door Carolyn, dank je wel 🙂 Het is elke keer schat zoeken onder water, of het nu een zeepaardje, een frogfish (hengelaarvis), een inktvis of een zuster haai is, als je het vindt wil je weer op zoek.

Ook de nachtduik met de ostracods was fantastisch, spannend zeker, zo’n eerste keer maar samen met Caroline en Andrew was het een geweldige ervaring. De ostracods zijn kleine weekdieren die zich 2 dagen na volle maan beginnen voort te planten. Wanneer je het water ingaat 20 minuten na zonsondergang kun je dat zien want ze lichtten op terwijl ze zich vermenigvuldigen. Je waant je midden in de Melkweg, overal om je heen lichten ze op gedurende 20 minuten. Ook de grote tarpons die naast je zwemmen en in het licht van je zaklamp jagen zijn indrukwekkend. In het donker zie je andere vissen dan overdag maar zodra je ze in het licht zet zie je de kleuren opkomen. In een woord, prachtig.

Maar tja, we hebben een beetje geklust maar stelden het telkens weer uit, dus na morgen als we in Curaçao Marina arriveren zal er toch wat geklust moeten worden 😊.

Bonaire 22 mei – 24 juni 2019

Het was wederom een relaxte tocht. Eerder iets te weinig wind dan teveel en nagenoeg geen golven en niet onbelangrijk stroming mee. We konden daardoor toch een mooi gemiddelde halen en na 3 dagen lagen we aan de mooring in Bonaire. En onderweg ook nog vis gevangen. Twee mooie Mahi-Mahi, een voor in de diepvries en een om te delen met Wildbird.

Gayle had er een heerlijke ceviche van gemaakt als voorgerecht en krokant gebakken als hoofdgerecht. Na Wildbird uitgezwaaid te hebben begint een beetje het klusseizoen, niet te veel.

We hebben een paar hele kleine lekkages die zijn makkelijk op te lossen en heel veel lakwerk. Met het lakken zie je tenminste dat er wat gebeurd en heb je eer van je werk. De boot is natuurlijk meteen ontploft en we moeten zorgen dat we nergens tegenaan leunen of iets vastpakken, dat is nog het lastigste.

Ik ben ondertussen ook “fanatiek” aan het duiken geslagen, zeker 3 keer in de week probeer ik een duikje te maken. Er is hier begin dit jaar een super initiatief geweest en een faceboekpagina “Buddy Bonaire gezocht” aangemaakt. Als je je daar aanmeldt word je bij de app Buddy Bonaire toegevoegd en bijna iedere dag wil er wel iemand duiken, helemaal perfect voor mij want Ronald is niet zo’n waterrat 😊. Ik heb vanaf de boot gedoken maar ook via de Buddy Bonaire verschillende duikspots mogen bezoeken. Ook fijn is het als er iemand bij is die de duikspot al kent, dat maakt het duiken erg relaxed. Schildpadden, tarpons, mooi koraal en zelfs een verpleegster haai heb ik gezien, hij lag gewoon te slapen in een grot, best spannend maar de rest reageerden meer van gaaf, super dus dan weet je dat het wel goed zit.

Ronald oefent bijna elke dag op zijn gitaar, vooral als ik duiken ben dus hoor ik alleen het resultaat 😊 en de nummers zijn erg leuk. Wat zingen betreft mag hij nog wel wat oefenen.

Verder doen we mee met de opruimactie op Klein Bonaire, de taxiboot blijft aan de mooring liggen en met de dinghy worden de opruimers aan land gezet en het vuil afgeleverd bij de boot van Stinapa, die het afvoeren. Er ligt enorm veel afval vooral plastic flessen die van Bonaire op Klein Bonaire terecht zijn gekomen, een paar uur is niet genoeg om Klein Bonaire plasticvrij te krijgen maar je gaat wel nog bewuster met afval om.

De cruisers gemeenschap in Bonaire heeft wel een boost gekregen vergeleken met voorgaande jaren. Er is, behalve het weekend, een netje op kanaal 77. Natuurlijk hamburgernight op woensdag, 2 hours happy hour op donderdag va 17.00 – 19.00 uur bij Bistro de Paris. En op zondag, als Bistro de Paris is gesloten, is er daar een potluck en mogen we van Patrick gebruik maken van het terras. Dus we hebben het overal maar druk mee en zoals altijd tijd te kort.

 

Martinique, St. Lucia, Carriacou, 5 – 21 mei 2019

Nadat de familie is vertrokken hebben we last van het emptynestsyndroom. We willen van Grande Anse naar Rodney Bay in St. Lucia varen maar we kunnen niet uitchecken in Petit Anse, kantoor is 6 mei dicht en daarna draait de wind en is St. Lucia niet meer bezeilbaar. Dus een paar dagen wachten en dan zeilen met de motor bij naar St. Anne. We wandelen nog een keer van Grande naar Petit Anse de Arlet en zien hoe de lokale boten worden opgetuigd. Het is enorm veel werk en je hebt heel veel mensen nodig, ook om de boot te zeilen, maar het ziet er erg mooi uit.

Ronalds verjaardag vieren we met zijn tweetjes in Grand Anse een hamburgertje van de barbecue met wat salade aan boord van de Fairy Queen. Een beetje zwemmen en daarna met een wijntje in de hand genieten van het uitzicht, niet verkeerd om je 51ste levensjaar af te sluiten. Als we uiteindelijk naar St. Anna varen gaat ons plan om een auto te huren een beetje de mist in. Er is geen auto beschikbaar, bij geen van de kantoren. Dus we moeten ons plan om te foerageren een paar dagen uitstellen. Maar we hebben genoeg te doen.

De was, we hadden al ons beddengoed in gebruik, onze kleren, veel uit eten op de wal dus natuurlijk meer setjes dan anders in gebruik 😊 resulteerde in 2 machines van 14 kg. Maar alles is weer schoon. Water halen met jerry cans, het onderdeel dat we nodig hebben ligt op ons te wachten in St. Lucia, je bent er zo een paar uur mee kwijt. En de boot van binnen poetsen, de ladesledes weer een keer in de bijenwas gezet, ze lopen nu weer lekker soepel en weer alles op de gangbare plekken terug leggen. Onze reserveschakelaars heb ik na een half jaar nog steeds niet gevonden, en volgens mij heb ik nu toch wel alles in mijn handen gehad.

Wanneer we de auto ophalen krijgen we een Renault Twingo mee, beetje beperkte bagageruimte voor onze plannen, maar het autootje een automaat rijdt perfect. We gaan naar onze favoriete winkel de Decathlon, nieuwe bikini’s, zwembroeken, T-shirts en gewichten blijven plakken. Daarna naar een andere favoriet, de Leader Price, voor wijn, bier, pinda’s, eendenborst en alles wat we verder lekker vinden. En er blijft een broodbakmachine hangen. Het is best vermoeiend dat shoppen 😊. De dag erna gaan we de oostkust van Martinique bekijken, het is allemaal wat ruiger en helaas is er veel zeewier dat aangespoeld is aan de kust. Het stinkt enorm, we zoeken een tentje uit om te eten dat buiten de stinkbelt ligt. Het eten en ook het biertje is erg lekker toch Ronald 😊.

We willen maandag uitklaren en checken even hoe laat BouBou open is. Niet dus, hij is op vakantie en hij weet nog niet wanneer hij terugkomt. Dus nog snel met de auto naar Le Marin om bij de Marina uit te klaren, we blijven wel een dagje illegaal in Martinique liggen.  Na een lekker tochtje naar St. Lucia pikt Ronald de endcap op voor de watermaker en na ook hier een dagje illegaal te hebben gelegen zeilen we naar Carriacou. En ja, endcap erop en we hebben weer water, hij lekt nog wel een beetje, de rubbers moesten ook vervangen worden en die hebben we niet maar vrienden nemen ze voor ons mee vanuit St. Maarten. Tijdens het wachten op een window naar Tobago (Trinidad en Tobago) horen we dat er piraterij is tussen Grenada en Trinidad en dat boten in konvooi naar Trinidad varen. Daar gaat ons back-up plan om indien er een tropical storm aankomt naar Trinidad te varen en het window naar Tobago komt maar niet. Dus change of plan, Bonaire here we come. Het is nu nog rustig in Bonaire en dat is fijn want dan hebben we nog een mooringbal en kunnen we daar een tijdje blijven, geen straf om hier een tijdje te verblijven 😊. De honing die we hier in Carriacou kopen moeten we zelf nog uit de honingraat laten druppen. Lekker voor onderweg bij het ontbijt, verser kan niet. Nu maar hopen dat we ook nog een visje vangen.

 

Guadeloupe, met family naar Martinique, 18-4 / 4-5

Het weer ziet er qua wind veelbelovend uit voor de periode dat Huug, Sas en Berber komen er wordt wel veel regen voorspelt maar ach meestal komt dat toch niet uit. Onze tocht van Antigua naar Guadeloupe, Deshaies is er weer een uit het boekje, halve wind en we hebben er wederom de vaart in, hier moeten we inklaren, dat kan niet in Pigeon Island waar we de familie op wachten. In de baai van Deshaies zwemmen de dolfijnen met je mee als je het water in gaat, spectaculair. Ronald is een aantal keren jammer genoeg te laat. Het internet is hier niet zo goed en we gaan de berg op om beter internet te krijgen maar ook bovenop is het signaal slecht.

We worden aan de andere kant van de berg wel beloont met een prachtig zandstrand en lunchen met de voetjes in het zand. Op de motor naar Pigeon Island in de luwte van het eiland waar we een mooi ankerplekje uitzoeken. We draaien nog even een wasje, dekken de bedden op en doen inkopen, we zijn er klaar voor, de bubbels staan koud.Superfijn om de familie weer te zien, wij hebben ook 10 dagen vakantie.

 

We zeilen van Pigeon Island naar Les Saintes, een kleine eilandengroep onder Guadeloupe. Hier vangt Sas de eerste vis, een red snapper, vanaf de boot als we voor anker liggen. We hadden wel gehoord van vrienden dat dat kon maar nog nooit gedaan, het visje, helaas maar één was erg lekker. In Les Saintes uitklaren en dan door naar Dominica, Rupert Bay. In Dominica kunnen we niet inklaren, het zaterdag middag en er is niemand, wanneer er iemand komt, wellicht morgenvroeg. We maken ons er niet zo druk om, no worries.

 

We eten fantastisch bij Madiba, hiken een gedeelte van trail nummer 11 en gaan natuurlijk naar de Pays barbecue waar we de Michael Jacksons van Dominica zien. Dan een klein probleempje, de watermaker gaat kapot, gelukkig kunnen we in Rupert Bay de tank helemaal vol gooien en daarna een beetje zuinig aan. Gelukkig is de family gek op zwemmen dus iedereen is fris, fruitig en een klein beetje ziltig, no worries. Dan een tussenstop in het zuiden van Dominica, Roseau, wij zijn er ook nog nooit geweest maar Marcus heeft een aantal boeien, je kunt hier niet ankeren, en brengt ons ook nog naar de kant om Roseau te bezoeken.

Daarna is het alweer tijd om naar Martinique, St. Pierre te gaan. Het is een pittig tochtje met meer wind dan voorspelt maar gelukkig maar 1 flinke bui en net voordat we St. Pierre binnenlopen vangt Sas een tonijn van 2 kilo met een aasje dat Berber heeft gemaakt, lekker. In St. Pierre kijken we voetbal op een terrasje en vieren we 1 mei, de dag van de arbeid. Een zondag hier op Martinique.

Vervolgens op weg naar Grand Anse d’Arlets, de laatste baai met mooi wit strand en blauw water. Wanneer we langs de baai van Fort de France varen zien we in de verte een walvis onderduiken en nog geen kwartier daarna wordt de boot omsingelt met dolfijnen, het zijn er wel 50, wat een cadeautje deze laatste zeiltocht.

Na het anker uit gegooid te hebben nog even zwemmen met schilpadden, een wandeling over de berg naar Petit Anse en een laatste lunch en natuurlijk afsluiten met een spelletje Mexican Train Domino. Het was een formidabele vakantie, Huug, Sas en Berber bedankt wat een dingetje, no worries, tja kansloos 😊 😊 😊.

Antigua, 1 – 17 april 2019

We gaan toch maar weer eens een dagje later, we zijn al uitgeklaard maar er staat vandaag helemaal geen wind en we zijn een zeilboot dus …….. En we worden beloond, een paar uur motor zeilen en daarna zeilen we in een rak van St. Maarten naar Antigua. Aangekomen in Jolly Harbour klaren we in, ze zijn hier erg strikt en er worden flinke boetes gegeven als je je niet aan de regels houdt. Wel, we zeggen netjes good moorning sir, madam, de beambten zijn erg vriendelijk en in een half uurtje hebben we alle drie loketjes doorlopen en zijn we officieel in Antigua. Het is de eerste keer voor ons in Antigua, ja, ik weet we zeilen al 4 jaar rond hier maar het was er nog niet van gekomen.

En nu al weten we dat we hier terug gaan komen. Na een paar dagen door naar Falmouth Harbour waar we vrienden treffen en vanaf hier zullen ook de Classics plaatsvinden. Wij gaan deze dit jaar missen want we krijgen bezoek uit Nederland, we pikken ze op in Guadeloupe en zeilen dan naar Martinique van waar ze weer terugvliegen. De boot moet van een plek voor twee personen omgebouwd worden naar een voor 5 personen, uitdaging, yes.

Ondertussen hebben we een barbecue op het witte strand in Falmouth, wandelen we naar English Harbour over de heuvel. We bezoeken de hoofdstad Georgetown maar zijn niet echt onder de indruk, het is ingericht op cruiseschepen en daaromheen is het afgezien van de kathedraal armoedig. De kathedraal zelf heeft veel geleden van de orkaan en ziet er verschrikkelijk uit van buiten maar binnen is hij prachtig. De lunch bij de markt is geweldig en met de busrit heen en terug zien we wat van het land.

Meteen zaterdag doen we mee met de hash (Hash House Harriers, een club voor runners with a drinking problem 😊) in Antigua, deze is een keer in de twee weken en sportief als we zijn willen we de runners track wandelen en een beetje rennen. Wel dat gaat deze keer anders, de hash is in het nationaal park en daar mogen geen snippers gestrooid worden, maar er zijn mensen die de weg weten. Dus rennen, rennen, bergop wat rustiger, bergaf sneller en bij blijven want anders raak je de weg kwijt. Ronald met twee snelle dames, ik in een gelukkig wat langzamere groep. En ja spierpijn de volgende dag, viel wel mee, beetje rum en bier om de spieren te smeren helpt zeker.

Een must do in Antigua is het bezoeken van Shirley Heights op zondag, vanaf 16.00 uur verzamel je daar om de zon onder te zien gaan, prachtig en daarna barbecue en dansen, ook weer een geweldige avond.

Door Mermaid werden we uitgenodigd om mee te gaan naar de Tot club. Tot in 1972 kregen de Engelsen die in de marine zaten een tot (een rantsoen) rum maar daarna werd dit afgeschaft en ontstond de tot club. Elke dag is er een bijeenkomst, 7 dagen in de week, waar men gezamenlijk een tot drinkt, er wordt dan aan geschiedenis gedaan, een gebeurtenis uit de periode van Nelson van die dag wordt voorgelezen waarna de tot wordt genuttigd. Ronald mocht als introducee meedoen, maar gelukkig zag hij het niet zitten om elke dag een tot te gaan nuttigen. Daarna pizza en naar Lime voor wat muziek.

Ondertussen wordt er ook nog wat gewerkt aan de boot, ik maak een mooiere bag in box wijnhouder voor als Huug, Sas en Berber komen en ook worden er nog twee zitzakken gemaakt. De vulling komt de dag dat we willen vertrekken maar we blijven er graag een dagje illegaal voor liggen.

We hebben nog tijd gehad om de boot op te ruimen, slaapplaatsen te creëren, nu nog de boodschappen maar daar gaan we voor naar Guadeloupe.

 

Guadeloupe en uiteindelijk in Saint Martin (franse kant van Sint Maarten) Maart 2019

Van Guadeloupe naar Sint Maarten, een nachtje erbij, hebben we gemiddeld 6 knopen gedaan en ook nog comfortabel gezeild. Het wordt nog wel wat met ons. Met vis vangen gaat het wat minder, de vissen die bijten zijn te groot, weer 100 meter lijn weg en geen vis.

Op 3 maart 2019, zijn we aangekomen in Sint Maarten, de Franse kant, en hebben meteen mogen genieten van het Caribische carnaval. Dat wordt hier uitgebreid gevierd met elke dag een optocht. Het eiland, aan de Franse kant, ziet er nog steeds beschadigd uit na Irma, huizen zonder daken en winkels die dichtgetimmerd zijn, maar er is weer alles te krijgen.

De Nederlandse kant ziet er een stuk beter uit en met de dinghy zijn we zo (20 minuutjes als je er met zijn tweeen in zit) via de lagoon van de Franse naar de Nederlandse kant. We beginnen met het uit elkaar halen van de watermaker en met nieuwe o-ringen en het schoonmaken van de knelkoppelingen is hij weer als nieuw en lekvrij, als je onderdelen kunt krijgen gaat er niets kapot. Ook maken we de dieseltanks open en treffen we een tank aan waar we door de diesel heen de bodem kunnen zien, van dat soort probleempjes kunnen we er meer hebben. Op bezoek bij True Blue en tja wat werk opgehaald. Ze hebben een geiser voor het warme water, zonder afvoer, geen waakvlam die blijft branden. Als we continue warm willen hebben moeten we de generator regelmatig laten draaien om de boiler op temperatuur te houden dat doen we dus niet. Wij willen ook zo’n geiser, we hebben een plekje gevonden om hem te monteren, de geiser besteld in de VS en deze is al verstuurt naar Maimi, nu wachten op het schip richting St. Maarten. Ondertussen kunnen we alle aanpassingen die nodig zijn, voor het extra leidingwerk al uitvoeren.

Omdat we toch moeten wachten slopen we de isolatie uit de oude diepvries (onze wijnkelder) en opeens hebben we een enorme ruimte voor, spullen 😊 😊 😊. Ook maken we een start met het ontmantelen van de ONAN, dus voor ieder die nog onderdelen voor een oude ONAN nodig heeft …..  Natuurlijk wisselen we klusjes af met gezelligheid, hier op de koffie, daar een dinertje, happy hour 1$ voor een biertje bij Lagoonies en daarna naar de chinees. Ook tijd om de elektra weer eens na te kijken, oxidatie zorgt voor wat mindere contacten en van tijd tot tijd een check vinden wij in ieder geval belangrijk. Ook nu weer blijkt de plus van de stuurautomaat wat geoxideerd te zijn, hij haperde wel eens maar we konden daar niet echt een oorzaak van vinden. De pluskabel dus, deze wordt vervangen door een vertinde, die blijken minder gevoelig te zijn voor oxidatie. Alle kastjes moeten leeg voordat we erbij kunnen maar uiteindelijk ligt de nieuwe kabel er. We poetsen alle minnen en plussen en leggen ook een nieuw plusblok aan met steekzekeringen in plaats van glaszekeringen, gewoon omdat het beter voelt 😊. We mogen de auto lenen van True Blue en verkennen St. Maarten, er blijft een nieuwe telefoon plakken, vervanging van onze oude was echt hard nodig. Om te bellen moesten we de luidspreker aan zetten anders deed hij het niet meer. We gaan lunchen bij Kontiki in Orient Bay, het restaurant is helemaal nieuw en super sjiek en het eten is ola la. Heerlijke franse wijn erbij.

 

Dan arriveert ook nog onze geiser en na een dagje zit is deze ingebouwd en kunnen we genieten van een heerlijke warme douche. Dan is het wachten op een mooi window om richting Antigua te gaan en 1 april is het zover, geen grap, er komt in de loop van de tocht noord in zodat we na een stukje motorzeilen, zeilend naar Jolly Harbour kunnen, weer een kadootje 😊. Nog even de schroef en de schroefas poetsen en dan kunnen we.

Martinique, Dominica, Februari 2019

Terug in Le Marin was het de boot klaarmaken en vooral fourageren. Bier, wijn, ook hier is dat lekker, geen kelderrestanten maar de ons inmiddels vertrouwde bag in box, en allerlei Franse lekkernijen slaan we in. We gaan naar Dominica en weten niet wat ze daar wel en niet hebben. Eerst nog een stop in Grande Anse de Arlets, een prachtige baai net onder Fort de France, de hoofdstad van Martinique, even een rustmomentje na onze “vakantie” in Europa en dan door naar Dominica. Daar hebben we zin in, Wild Bird zeilt met ons op, het plan is om veel te hiken in Dominica. Maar eerst een klusje, we hebben vulling van ze gekregen, van de polystereen bolletjes waarmee we zitzakken kunnen vullen. Dus twee zitzakken gemaakt van een oud zeil en al zeg ik het zelf ze zien er fantastisch uit. De tocht naar Dominica is er één uit het boekje, beetje zuid in de wind, natuurlijk ook iets meer dan voorspelt maar dan is 75 mijl opeens in een dag haalbaar, bij daglicht vertrokken en bij daglicht konden we het anker uitgooien en daglicht is hier van 06.00 uur tot 18.00 uur.

In Dominica, Prince Rupert Bay, zijn alle winkeltjes open en is men nog steeds hard aan het werk om de gevolgen van Maria te verhelpen. De universiteit is helaas gesloten en dat betekend hier flink wat voor de werkgelegenheid. Er zijn geen internationale studenten en ook de appartementen staan leeg. Groenten, fruit en kip  zijn volop verkrijgbaar en de winkeltjes zijn niet leger of voller dan ze voor Maria waren. We hebben heerlijk gehiked, doordat de kruinen uit de bomen zijn groeien de struiken op de bodem hard door het vele zonlicht dat ze krijgen en dat maakt de paden die goed gemarkeerd zijn uiteindelijk van tijd tot tijd onbegaanbaar. De meest populaire trails zijn schoongemaakt en worden bijgehouden maar omdat voor alle trails in Dominica te doen…..

Het is wachten tot de bomen weer nieuwe kruinen krijgen en helaas zal dat nog wel even duren. We hebben een aantal mooie hikes gemaakt en maar een keer konden we niet verder. Helaas hebben we boiling lake trail gemist, deze is open en goed begaanbaar, dat wordt een volgende keer. Elke zondag en woensdag is er een PAYS barbecue, van de opbrengst wordt onder andere de security boot gefinancierd die elke avond het ankergebied waar we liggen “bewaakt”.

PAYS is de organisatie in Rupert Bay die alles voor cruisers regelt en organiseert. Maar let op voor de rumpunch die ze schenken tijdens de barbecue, die is sterk en je hebt het niet in de gaten, het is altijd erg gezellig, de muziek is luid, er wordt flink gedanst en je ontmoet andere zeilers. Het carnaval wordt hier al een paar weken van te voren ingeluid, elke zaterdag is er dan de …… , steelbands en vooral harde muziek.

Toen we in Dominica lagen kregen we te horen dat onze bootverzekering is opgezegd. We kregen het pas een maand nadat verzekeraar het aan de tussenpersoon had laten weten te horen, ruim na de opzegtermijn. Blijkt dat verzekeraar in de voorwaarden heeft opgenomen dat het tijdstip van  mededelingen tussen verzekeraar en tussenpersoon geldt. Mochten we nog blij zijn ook dat ze het ons hebben laten weten “op tijd”.  Erg lastig als je in Dominica ligt, je kunt niet bellen alles gaat via e-mail maar het is gelukt, toppie en we hoeven er niet uit voor een survey, scheelt ook weer.

Nu via een tussenstop op Guadeloupe naar Sint Maarten nog steeds de plek om wat klussen aan je boot te doen. Onze watermaker lekt, hij doet het nog wel, maar we durven er niet aan te werken als we niet aan onderdelen kunnen komen. En in St. Maarten hebben ze alles voor je boot. Ook willen we onze diesel checken, het filter is een beetje vies en het lijkt erop dat een tank geen diesel geeft. Beter checken dan later met de problemen zitten 😊.

Bequia, Martinique, Nederland, Frankrijk, januari 2019

Even last gehad van een writersblock. Of gewoon een te druk sociaal leven 😊 dus even een korte update.

Na de jaarwisseling kwam er een perfect weerwindow aan om te vertrekken richting Martinique. We zijn in één dag, wel een lange, om 4.00 uur in de ochtend vertrokken maar al om 17.00 uur in Rodney Bay aangekomen, zo’n 72 mijl. Daar een dagje illegaal verwaaid gelegen, inklaren in St. Lucia in het weekend kost geld, om daarna weer een fantastische zeiltocht naar Sainte Anne, Martinique te krijgen. Van Chapter Two hebben we een yoghurt maker gekregen en met een beetje yoghurt als basis en melk kun je weer meer yoghurt maken en het is nog lekker ook. Het belangrijkste is dat je yoghurt met Bifidus cultuur hebt, tegenwoordig doen we er een beetje slagroom bij en dan wordt het zelfs Griekse yoghurt 😊. We laten de boot achter in Le Marin aan een boei om naar Nederland en Frankrijk te gaan. Het is bijna onmogelijk om een plekje in de haven te reserveren maar gelukkig was er nog een boei vrij. De boei kost € 12,- per dag, ze brengen je naar de kant en houden je boot in de gaten. De kosten voor een maand zijn € 110,- geen wonder dat hier zoveel boten aan een boei liggen en dat er bijna nooit een boei vrij is. We waren er gelukkig op tijd bij.

Even quality time, het weer in Nederland is wel koud en in Frankrijk ook, niet wat we gewend zijn, maar het heeft absoluut zijn charme, het is tenslotte Februari. Het temperatuurverschil was meer dan 30 graden, van +28C naar -4C (en de beetjes), één lange broek hadden we nog aan boord en ook mutsen en wanten vonden we gelukkig nog ergens onder in de bakken, dus heel veel laagjes, hempje, t-shirt en thermoshirt aangedaan.

Gelukkig werd de verwarming voor ons wat hoger gezet 😊 en ook de wijn vloeide rijkelijk, we hadden nog wat kelderrestanten. Heerlijk gegeten maar de kilo’s zijn er aan gevlogen en van wandelen kwam niet veel, te koud brr. Het is in Nederland zeker mooi met al die sneeuw en het was geweldig om familie en vrienden weer te zien, het was maar een weekje maar zeer enerverend en erg gezellig, in Oktober komen we weer terug.

In Frankrijk hebben we ook genoten, wat aan de conditie gedaan, wandeling op en neer naar de Pont du Gard, er was helemaal niemand op het aquaduct ook weer een bijzondere ervaring, en mijn ouders het spel Mexican Dominos geleerd. Dat wordt hier in het Caribische gebied veel gespeeld, vooral in Grenada.

Natuurlijk ook inkopen gedaan bij de Decathlon, wat een heerlijke winkel. Nieuwe schoenen om te hiken en een camelbag en alles wat er altijd blijft hangen als je naar Decathlon gaat 😊. We mochten 23 kg per persoon aan bagage meenemen en ja, weer gelukt, vraag niet hoe maar in Nederland blijft altijd te veel plakken.

Rodney Bay, St. Lucia – Bequia, St. Vincent and the Grenadines 12-12/31-12

Voor iedereen een gelukkig, gezond en fantastisch 2019.

Wij hebben het ingeluid met vrienden hier in Bequia, eerst een drankje en een hapje op de Asha met oliebollen, de laatste keer was dat voor ons in Mindelo, Kaap Verdische Eilanden, en daarna naar het strand met champagne en de voetjes in het zand. Op het moment hebben we een druk sociaal leven, de Ocean Cruisers Club is een actieve club en meteen na onze aankomst werden we uitgenodigd voor de eerste borrel bij de Whaleboner en er volgde er nog meerdere. We zijn naar Salsa les gegaan bij The Fig Tree, daar kwam ik erachter dat mijn ritmegevoel nog behoorlijk ontwikkeld moet worden 😊. Hiken was geen probleem, dat is gewoon stap voor stap bergje op bergje af dat ritme is niet zo moeilijk, Bequia is zo klein dat je alles te voet kunt bereiken en overal vanaf het eiland heb je mooie uitzichten.

Ook de rumtour ging goed de afstanden tussen de verschillende rum barretjes was op een gegeven moment wel 20 meter dus dat was te overbruggen, het was er gezellig met op het einde van de tour een varken op de gril en een kampvuur op het strand.

Kerst hebben we ook hier in Bequia gevierd. Er was een potluck georganiseerd, The Fig Three had het restaurant ter beschikking gesteld. Bij de potluck neem je je eigen vlees of vis mee dat je kunt grillen op de barbecue en je neemt een side-dish mee die je deelt met de anderen. We waren met 40 man en het was erg lekker en heel gezellig, de volgende dag hadden we nodig om een beetje bij te komen maar daar heb je tweede kerstdag voor 😊.

Natuurlijk zijn we de Fairy Queen niet als er ook nog wat geklust moet gaan worden. Onze ONAN-generator is ermee opgehouden, waarschijnlijk omdat we hem juist te weinig gebruikte, en we besluiten om deze eruit te halen, dat gaat dus in 2019 gebeuren. We hebben al een nieuwe generator gekocht, een Honda 2.2i, mooie deal kunnen maken in Rodney Bay, zodat we een back-up hebben als de accu’s een paar dagen niet opgeladen zouden worden. Voorlopig hebben we de generator niet nodig omdat er genoeg wind en zon is om onze accu’s te laden. We zijn van plan om aan het eind van de week weer noord te gaan, de wind 4 a 5 Beaufort, komt dan mooi uit het oosten, we hebben er zin in.