Maandelijks archief: april 2018

St. John, USVI 17-04 / 27-04

Als we aankomen in Lameshur Bay, St. John, zien we maar twee boten aan een mooring liggen. We hadden al gehoord dat het niet druk zou zijn maar dit hadden we ook weer niet verwacht. Er liggen 20 moorings die normaliter al voor 11.00 uur bezet zijn.

Er is hier geen netwerk en zelfs telefoneren lukt niet, geen service geeft het apparaat aan. Great en Little Lameshur Bay zijn echt ongerept en mooi en ze zijn onderdeel van het nationaal park.

Als we richting Reef Bay wandelen blijkt dat de paden goed zijn, deze zijn al vrij gemaakt, en we zien hier zelfs reeën lopen.

De volgende dag even (twee en half uur heen en terug) internet checken in Coral Harbor 🙂 . Het is een pittige wandeling, ruim een uur bergop en dan ook weer een uur stijl naar beneden, weliswaar over de harde weg maar mijn knieen en bovenbenen verzuren toch wel erg, geen conditie hè? Halverwege komen we een stel tegen dat ons adviseert om terug te gaan met de bus via Salt Pond Bay, goed plan en anders gaan we toch met de ezel 🙂 . Het is erg confronterend als we verder naar beneden lopen. De huisraad ligt op straat, huizen liggen om en auto’s liggen op plekken waar ze normaal niet kunnen komen. Meer naar beneden zie je dat er aan veel huizen gewerkt wordt en zijn ze ook meer bewoont en bewoonbaar. We eten bij Skinny Leggs een echte Amerikaanse hamburger, heerlijk en dan naar de bushalte. Waar er natuurlijk geen bussen rijden 🙂 , onze serveerster Mary adviseerde ons dat als de bus niet reed om te liften. Niet de duim omhoog zoals wij dat kennen maar met de vinger naar de weg wijzen en na 10 minuten worden we gelukkig meegenomen. Een levensverhaal later worden we voor Salt Pond Bay afgezet en 45 minuten later zien we ons bootje in de baai liggen, helemaal alleen, we hebben de baai voor onszelf.

Een dagje bijkomen en goede voornemens maken, onze conditie is echt niet meer wat het is geweest, gaan ook wij deze mooie plek verlaten en varen naar Caneel Bay, wederom een mooie baai naast Cruz Bay waar we weer inkopen kunnen doen en internet hebben 🙂 .

De supermarkt is goed gevuld maar ook hier zijn er restaurants en winkels die nog niet open zijn. Ook het resort waar wij voor liggen is dicht en daar moet nog veel gebeuren voordat alles weer normaal loopt.

We liggen hier in de baai weer fantastisch, lekker rustig, witte stranden en blauw water. USVI echt de moeite waard om te bezoeken waard.Morgen gaan we zuid, een erg mooi weergat om naar Bonaire te gaan dus dat willen we niet missen. Aan uitklaren doen ze niet in de USVI ??, niet nodig zeggen ze, we zullen wel zien wat ze daarvan in Bonaire vinden 🙂 .

Ondertussen is Ronald aan het oefenen om zijn verjaardagstaart te bakken, de een is zijn eerste baksel en de ander is het voorbeeld 🙂 🙂 .

 

St. Thomas, USVI 03-04 / 16-04

En weer een stukje verder naar het oosten komen we aan op de St. Thomas, onderdeel van de Amerikaanse Maagden Eilanden (USVI). We ankeren in de kom van Hassel Island in helder blauw water en liggen lekker beschut. Er komt wat meer wind aan en dit is een prima plek om een aantal dagen te blijven, natuurlijk weer boodschappen doen. Je steekt de baai over in de dinghy en legt deze in de dinghy dok van de haven neer en binnen 10 minuten sta je bij de Pueblo binnen en daar hebben ze zelfs blauwschimmel kaas 🙂 . Ook de Ace, soort Praxis, is in de buurt en ondanks het feit dat we niets nodig hebben lopen we toch even naar binnen en blijft er natuurlijk wat plakken. De verhalen gaan dat de USVI’s duur zijn maar tot nu toe hebben wij daar nog niet echt iets van gemerkt. Een fles Barefoot wijn voor U$ 5,99 vinden wij niet echt duur en de koers van de dollar/euro is lekker in ons voordeel.

Als we op ons achterdek zitten landen de watervliegtuigjes net voor ons, spectaculair om te zien en in de verte komt een cruise schip tussen de eilandjes door waar ook wij tussendoor zijn gevaren, dan zie je pas hoe enorm die schepen zijn.Ook bezoeken we Charlotte Amalie, een leuk stadje maar het oude gedeelte is volledig gevuld met winkeltjes die ingericht zijn op de bezoekers van de cruise schepen maar we kunnen heerlijk op een terrasje zitten met een kop koffie en mensen kijken, ook lang niet gekund 🙂 .

Uitklaren bij de Douane, het plan is om naar de Britse Maagden Eilanden (BVI) te zeilen, is echt niet nodig zegt de vriendelijke beambte, ons boek zegt dat we het wel moeten doen maar hij weigert, het is niet nodig 🙂 , dus wijzigen we ons plan en gaan eerst St. John bezoeken, 2/3de van het eiland is nationaal park en het moet er prachtig zijn.Een tussenstop in Christmas Cove, een particulier eiland waar je mag ankeren en waar gratis moorings liggen, je mag alleen niet aan land. Er is wel een Pizza Pie boot waar je pizza kan bestellen, de schildpadden komen ons iedere dag begroeten en ook dolfijnen komen een kijkje nemen. ‘s-Avonds is de baai verlicht, niet door lantaarnpalen maar door de led verlichting op alle schepen.

Natuurlijk is het ook weer gezellig met boten die wij al kennen en weer tegenkomen. We zijn allemaal lid van de Ocean Cruising Club (OCC) en als je vlaggetje wappert heb je zo weer een aantal gezellige avonden.

Als we de volgende dag verder willen gaan blijkt dat de start accu het loodje heeft gelegd, dus in plaats van naar St. John gaan we terug naar Charlotte Amalie om een nieuwe batterij te halen. Starten kunnen we op de huishoud accu’s maar dat is niet ideaal, het is niet voor niets gescheiden. Een dag later hebben we onze accu al maar nu is de kabel van de VHF kaal, gelukkig ontdekken we ook dit op tijd en de scheepswinkel van Crown Bay Marina heeft elektra kabels genoeg. De boot is een grote puinhoop maar aan het eind van de dag is ook dit euvel verholpen en doet de VHF het better than ever. Vandaag nog even opruimen en een beetje luilakken en dan kunnen we morgen eindelijk naar St. John, we mikken op Lameshur Bay.

Vieques, PR 17-3 / 25-3 Culebra, Puerto Rico 26-3 / 2-4

Voordat we in de baai voor Esperanza op Vieques aankomen stoppen we voor Isla Caja de Muertos om helder blauw water en wit zandstrand gevoel te krijgen. De dolfijnen verwelkomen ons als we achter ons anker liggen, dat we op de bodem kunnen zien liggen, we zijn blij dat we uit de haven zijn.

 

Op onze motor (zeil) tocht, ja we gaan nog steeds oost, denken we een Barracuda,of zou het een Wahoo zijn, gevangen te hebben. Deze gooien we terug vanwege het vergif (ciguatera) dat deze vissen bij zich dragen en waar je als mens erg ziek van kunt worden. In deze regio kun je er op rekenen dat de Barracuda dit vergif bij zich heeft. Esperanza is een leuk plaatsje en Duffy’s is de plek waar je als zeiler moet zijn, het eten is er heerlijk. Er zijn echter niet veel bootjes in de baai en veel gelegenheden zijn nog gesloten vanwege de orkaan die hier is overgekomen.

De wilde paarden lopen door het dorp, geweldig om te zien, ze kennen alleen geen verkeersregels maar iedereen hier houdt er rekening mee. Er staat we een swell die de baai binnenkomt, maar daar hebben we in de pilots niets over gelezen dus wellicht hebben we pech. Ook in Ensenada Sun Bay (de baai aan de andere kant van het rif) komt de swell binnen en is het wat oncomfortabel zeker tijdens de nacht, maar we liggen voor een prachtig wit strand in helder blauw water. Als we gaan hiken blijken er paden niet meer te zijn maar met de app maps.me kunnen we onze weg vinden naar alle mooie plekjes hier in de omgeving.

Samen met Time after Time, Al, Francine en hond Mizzen die speciaal voor ons een omweg hebben gemaakt om ons in Viequez te zien, hiken, kletsen, kaarten we en slinkt de wijnkelder, kortom we hebben hier een geweldige tijd. Na ruim een week op Vieques te zijn geweest gaan we  motor (zeilend) naar Culebra. Dit is een klein eiland tussen het grote eiland van Puerto Rico en de Amerikaanse Maagden Eilanden en erg populair bij de Puerto Ricanen zelf. En ja we vangen weer twee Wahoo’s , deze keer gooien we ze niet terug en we maken ze meteen schoon. Na nog eens goed gekeken te hebben blijken het tja ……. Barracuda’s te zijn, die gaan we echt niet opeten.

Maar de plaatjes zitten nu goed in ons hoofd en de volgende keer gaan we die vergissing niet meer maken. Wahoo heeft strepen en een lange rugvin en een Barracuda heeft ook nog stippen en een korte rugvin. Ook Culebra is erg mooi, we liggen in Ensenada de Honda, erg rustig, geen swell en we kunnen zelfs met de dinghy naar het dinghy dok bij de supermarkt. Het is toeristisch maar dan vooral bij de mensen uit Puerto Rico zelf die met de ferry voor een dagje of met de motorboot oversteken van het grote eiland. Het eiland is ongeveer 14 bij 7 kilometer lang en dus goed te bewandelen maar je kunt ook een Jeep of een golfkar huren en zo het eiland rond.

Samen met Time after Time en ook Mr. X, een gedeelte van onze oude Hash club uit Grenada,  houden we ons bij het wandelen, hebben prachtige uitzichten, uitdagende wandel paden en komen uit in prachtige baaien. Het straat eten is hier ook prima, in plaats van een pizzatruck hebben ze hier een varken aan het spit truck, lekker!!!! Inkopen kun je hier prima doen en met de koelkast vol vertrekken wij morgen naar de Amerikaanse Maagden Eilanden, te beginnen op St. Thomas.