Maandelijks archief: juni 2017

Grenada, Prickley Bay (3)

Het werd een spannende nacht voor ons tijdens de tropische storm die de naam Bret heeft gekregen. Wij waren er helemaal klaar voor en hadden bij menig cruiser geïnformeerd wat we allemaal konden doen. De zenuwen waren bedaard en toen begon het wachten. De berichten over de route van de storm waren positief voor ons, het oog van de storm zou over Trinidad gaan en Grenada missen en de bijbehorende wind zou ook minder zijn dan in eerste instantie voorspeld was. Toch kregen we het nog druk. Om 22.00 uur lag er opeens een catamaran voor onze boot en die lag er eerder die dag zeker niet. Deze onbemande cat lag vooraan in de baai en was gaan krabben en langzaam onze kant op gekomen. Op het moment dat we hem zagen hebben we meteen de cruisers in de baai gewaarschuwd en om hulp gevraagd daar deze langzaam richting onze boot kwam. Lazuli en Winchard II kwamen er meteen aan en de redding actie werd onder leiding van Ronald opgezet. Daar het er in eerste instantie op leek dat ze de motoren van de cat niet aankregen heeft Ronald ook meteen de Grenada Coastguard geïnformeerd. Deze hadden geen mankracht op dat moment, maar ondertussen bleek Sweden Dreams de sleutel van de cat te hebben en hebben Carlos van Sweden Dreams en Gi van Lazuli samen de motoren aan de praat gekregen en konden ze ankerop gaan naar een nog vrije mooringbal vooraan in de baai. Op het moment dat ze wegvoeren kwam, na twee uur, de coastgard eraan beetje aan de late kant. Een uurtje later kregen we een oproep van David van Winchard II dat er een monohul recht op ons af kwam. Voordat we de fenders konden pakken zagen we hem al met een rotgang aankomen en op anderhalve meter voor ons langs gaan. Deze boot lag aan een mooring en de lijn van deze mooring was gebroken, ook dit was een onbemande boot. Ook weer de coastgard geïnformeerd en een kwartier later hebben zij deze Moody 42 uit de mangrove gevist en aan de stijger gelegd. En dit alles bij wind van tussen de 25 en 35 knopen gelukkig dat het niet harder waaide want er liggen hier in de baai veel onbemande boten. Dinsdag niet veel gedaan we gingen pas om 03.30 uur slapen en gisteren hebben we alles weer terug geplaatst op de boot, het was toch wel allemaal erg kaal.

Vorige week zijn we overigens ook nog naar de Turtle Watch geweest, een geweldige ervaring. Dit is een van de weinige plaatsen op de wereld waar de Leather Back zich voorplant en dit is de periode waarin dat gebeurt. Het is een rit van 2 uur met de bus naar het noorden van Grenada en we werden door Paul van Redcap taxi opgehaald.

Hij organiseert deze trip en wij hebben heel veel geluk gehad. We hebben maar liefst 4 Leather Backs gezien waarvan we bij één het hele proces van een nest graven, eieren leggen en het toedekken van het nest met zand zien. Het schild van deze schildpad is 152 centimeter lang. Tijdens het leggen van de eieren zijn de schildpadden volledig in tranche en mag je ze aanraken. Ze heeft 84 bevruchte eieren gelegd en doet dit eens in de twee tot vier jaar maar dan wel 4 keer in twee weken tijd. Een er indrukwekkende ervaring. Om 04.00 uur lagen wij dan ook voldaan in ons bedje.

 

Grenada, Prickley Bay (2)

De tijd vliegt om, we hebben het druk met sportief bezig zijn maar ook met het onderhoud van de boot. Wat uitbreidingen, zo wilden we al langer een back-up systeem hebben voor onze automatische stuurinrichting. Keuze was een extra gelijkwaardig systeem ernaast of een windstuurinrichting die geen energie gebruikt. We wilden deze laatste eigenlijk wel hebben echter met ons zwemplateau achterop de boot dachten we niet dat dat mogelijk was. Toen wij echter bij Bojangels op bezoek waren hadden zij een ingenieus systeem achter op de boot dat wij ook kunnen monteren en als we voor anker liggen is het makkelijk te demonteren. Dus op zoek naar een windpilot, dit is namelijk het enige merk met een windpendule die achter op onze boot past. Te koop in Duitsland, gekocht en binnen 10 dagen lag deze op onze boot. We noemen onze nieuwe “stuurman” Louie. Het brengt natuurlijk weer extra werk mee. Het raam in de achterkant van de boot moet dichtgemaakt worden met epoxymatten zodat “Louis” er aan gehangen kan worden en natuurlijk krijgt dat voorrang, want dit is leuk. De controle van onze verstaging is echter minder leuk, de eigenaar van Turbulence komt het uitgebreid checken en vindt natuurlijk iets. Alle t-terminals van onze verstaging van drie jaar oud hebben scheurtjes en moeten vervangen worden, daar mag je echt niet mee gaan zeilen. We gaan zelf kijken want op de foto’s die hij stuurt kunnen we geen scheurtjes zien en als we alles bekijken met een vergrootglas, geen scheurtje te zien. Toch maar een offerte opgevraagd en voor € 1.250,= zijn we klaar, we laten er een andere rigger naar kijken en hij constateert geen scheurtjes. De eigenaar van Turbulence blijkt dit wel vaker te doen en als je de papieren voor de verstaging voor je verzekering nodig hebt ben je dus mooi de Sjaak.

Natuurlijk is het ook tijd voor ontspanning, woensdag van Great Lake naar Concorde waterval, een prachtige droge dag waarbij we een gedeelte van het pad opnieuw uithakken en die eindigt in de waterval, zaterdag lopen we bergop en rennen we bergaf de runnerstrail van de HASH en maandag nog een keer met een groep van Great Lake naar Concorde waterval.

Ondanks dat het de hele dag bijna regent en we heel veel glibberen en glijden is het geweldig een heerlijke tocht, ik heb de volgende dag toch wel wat last van de enkels en Ronald voelt zijn rug en schouders. Ach, weten we weer dat we een lijf hebben 🙂 .

Natuurlijk borrelen we wat af, je moet je sociale contacten toch ook een beetje bijhouden en we houden er lekkere recepten aan over. Ook de muziekavond bij de Brewery slaan we niet over.

Ondertussen houden we het weer in de gaten, er zit een depressie op de Atlantische oceaan en die komt deze kant op. Als het er op gaat lijken dat deze depressie een tropische storm gaat worden gaan we onze opties na. Richting Martinique op zondag als deze zuid gaat of zelf richting Bonaire is het advies dat een stel Duitsers aan ons geeft. We schrijven ons uit met het plan om richting Bonaire te gaan maar we hebben een slechte voorbereiding, er zit enorme aangroei op ons onderwaterschip en het is toch zo’n 400 mijl varen. We weten niet welke kant het met deze storm opgaat, de berichten zijn niet allemaal hetzelfde en je wilt hem niet de hele tocht achter in je nek hebben hijgen. Als de wind lijkt af te buigen naar het noorden besluiten we om te blijven. Vandaag 19 juni 2017 zijn wij exact 3 jaar geleden vertrokken vanuit Willemstad in Nederland, we gaan niet lekker uit eten om het te vieren maar de boot klaar maken voor de storm en deze uitzitten. Alles is eraf wat wind kan vangen en de rest is geborgd. We hebben een Rocna anker van 33 kilo, een van de beste en 60 meter ketting uitgegooid terwijl we op 7 meter diepte liggen, dat moet genoeg zijn. Meer kunnen we niet doen, we zijn niet de enige en houden contact via de VHF met elkaar, we gaan het uitzitten.

Grenada, Prickley Bay

Na een heerlijke tocht van Carriacou naar Grenada, helaas vangen we wederom geen vis, ankeren we in Prickley Bay. Onderweg roepen we nog een vrachtschip op maar nul reactie, normaal wijken ze wel uit voor een zeilboot die onder zeil is maar deze gaat gestaag door recht op ons af. Later merken we dat onze VHF buiten wel ontvangt maar niet meer zendt. Eentje voor op de (klus) lijst. In Prickley Bay zien we een aantal Nederlandse boten, Tisento, Pimentao en Bojangels waar we een gezellige avond mee hebben in de Brewery. Elke dinsdag avond organiseren ze hier een jam sessie waar iedereen die kan spelen of zingen op het podium kan gaan staan.

Het merendeel kan ook echt spelen dus Ronald mag nog een aantal jaartjes oefenen voor het zover is 🙂 .  Donderdag kookt Rob van Bojangels doubles voor ons, een gerecht uit Trinidad, erg lekker. Deze komt ook op onze menukaart te staan.

 

 

Zaterdag natuurlijk de hash van de Grenada Hash House Harriers, elke zaterdag wordt er een wandel of hardloop evenement georganiseerd waar na afloop dit beloond wordt met een biertje of wat. Wij lopen c.q. klauteren de eerste keer als Virgin mee en worden na afloop gehuldigd en krijgen een certificaat.

Dit smaakt in ieder geval naar meer, dus morgen(zaterdag) zijn wij weer van de partij.

Natuurlijk wordt er ook geklust door ons en niet geheel onbelangrijk de nieuwe voorstag gaat erop. Woensdag 31 mei is het zover en liggen we aan de steiger, de voorstag is er zo af maar de conus die onder in onze Hood Furler moet hebben ze niet, probleem???

Gelukkig is er nog een doos met hele oude conussen en daar vinden ze nog een bronzen die exact is welke we nodig hebben, opgelost. Als laatste worden ook nog de topwanten vervangen en dan zijn wij als het goed is klaar voor de komende 10 jaar.

Ondertussen is ook de lasser bezig met de beugel van de neerhouder. Op het moment dat hij deze los haalt breekt de beugel in tweeën, het was dus hard nodig dat deze vervangen werd. Het scheurtje dat wij zagen bleek op een haar na door te zijn, ze kopiëren hem en de volgende dag wordt de nieuwe beugel gemonteerd. Na een nacht aan de kant gelegen te hebben zijn we blij dat we weer voor anker kunnen gaan, hoewel het lang onder een douche kunnen blijven staan ook heerlijk was 😉 .