Maandelijks archief: april 2017

Fort-de-France – Sainte Anne, Martinique

Onze jacht op de gasflessen wordt even uitgesteld. Ook hier in de Carieb kun je een zware verkoudheid krijgen en dan is het niet lekker om te gaan zeilen. Ronald is ermee begonnen en heeft het natuurlijk aan mij doorgegeven. Maar ze hebben hier goede apotheken waar hoestdrankjes, neusspray en een menthol smeerseltje te verkrijgen zijn dus we zijn er gelukkig snel vanaf. We besluiten om Anse d’Arlet over te slaan en direct naar Sainte Anne in het zuiden van Martinique te gaan. Hier weten we zeker dat we aan Camping gas kunnen komen. We hebben 4 flessen waar we ongeveer 4 maanden mee vooruit kunnen dus tot Bonaire hebben we dan geen probleem en daar kun je ze weer laten vullen. Als we op Curaçao zijn gaan we over naar een ander systeem omdat Camping gas niet overal te krijgen is. Als we in Sainte Anne het anker uitgooien is het wel nostalgisch voor ons, dit was de plek waar wij 2 februari 2016 aankwamen na onze oversteek vanaf Mindelo (Kaapverdische eilanden). En het is nog even mooi, we worden begroet door een enorme schildpad, die ik helaas niet op de foto krijg. Natuurlijk ook naar Le Marin om nog wat dingetjes voor de boot te kopen. Er is een tweedehands zolder waar ze restpartijen lijn hebben, erg interessant, we kopen twee stukken van 20 meter lijn voor landvasten voor nog geen € 50,=. Verder is het daar ook leuk om te snuffelen. Natuurlijk treffen we hier ook Wild Bird en Sisu weer, want we hebben Music night 🙂  🙂 . Ronald heeft tijdens de tocht naar Sainte Anne al geoefend dus dat moet goed komen ha, ha. En zingen kan ik nog steeds niet, misschien dat het beter gaat als ik een glaasje wijn op heb. Daarom wordt er een bag-in-the-box zak gemaakt, makkelijk op te bergen en mee te nemen.

We maken hier nog een hike, niet door het regenwoud maar langs de kust, mooie verlaten zandstranden, met natuurlijk een kleine uitdaging erin.

Het weer heeft de komende week veel zuid in de wind zitten en we besluiten te wachten tot de wind meer uit het oosten komt. Hebben we mooi de tijd om wat klusjes te doen, we willen de watermaker uitbreiden met een tweede pomp zodat deze ongeveer 60 liter per uur kan maken. Tot Ronalds verbazing trekt de eerste pomp maar 6 ampère dus als de tweede die we hebben liggen dat ook doet kan het systeem op zonne-energie draaien. De pomp hebben we al dus alleen nog wat elektriciteit kabel, wat slangenklemmen en slangentule halen, kan mooi in Le Marin en aan de slag. Als we aan de gang gaan met het trekken van de elektriciteitskabels blijkt dat er wat meer water dan anders in de bilge staat. De pomp doet het niet meer, kapot, gelukkig hebben we hier nog een reserve voor die we kunnen inbouwen. We hebben twee pompen voor de bilge losstaand van elkaar maar van de tweede pomp blijkt de vlotter geblokkeerd te zijn dus ten eerste gaan we dit verhelpen en ten tweede gaan we dit vaker controleren. Ook lekt de boiler, dit valt gelukkig mee, hij lekt op de aansluiting van de slangenklem, opnieuw aandraaien en dan is het verholpen. Na twee dagen hebben we alles weer op orde en je zult het niet geloven, ontzettende spierpijn. We zijn het niet meer gewend om ons in bochten te wringen om de bilge schoon te maken, de kabels overal achter en onderdoor te trekken. Ik heb het gevoel dat mijn ribben gekneusd zijn en Ronald heeft spierpijn in zijn armen en schouders. We hebben weer even tijd nodig om te recupereren, herstellen dus. Maar de watermaker maakt ongeveer 50 liter per uur en trekt maar 14 ampère per uur, wat een luxe. En wat nog een mooie bijkomstigheid is, is dat de kwaliteit van het water beter is. We zaten meestal rond de 580 ppm (dat zijn de deeltjes die niet uit je water gefilterd worden en het is aanbevolen dat het onder de 750 ppm zit) en nu zitten we rond de 325 ppm, dus nog zuiverder water, geweldig. Met dat zuivere water ben ik begonnen met gemberbier te maken. Dit heeft echter een aantal dagen nodig voordat het klaar is, er zit o.a gist in. Hou jullie op de hoogte of het wat gaat worden 🙂 🙂 . Met teveel gist ontploft het en met te weinig gist, we zullen zien maar voorzichtig aan beginnen. Morgen 28 april gaan we weer verder richting Saint Lucia, de wind komt uit de goede richting. We hebben zin om anker op te gaan en lekker weer een stukje te zeilen, eindelijk halve wind als de voorspelling uitkomt 🙂 🙂 .

Dominca, Rupert Bay – Martinique, Fort-de-France

Het is vroeg als we vertrekken naar het startpunt, 6.00 uur zitten we in de door ons gehuurde bus. We rijden richting Roseau en dan de bergen in. De wegen zijn niet in al te goede staat maar het busje doet het goed en even voor achten zijn we op ons punt vanwaar we onze wandeling (klautertocht) gaan maken. Het Boiling Lake bevindt zich in het nationaal park en de paden bestaan over het algemeen uit trapjes naar boven en trapjes naar beneden, uitgehakt in de grond en met boomstammen afgewerkt zodat zich een soort trap heeft gevormd.

Echter niets is gelijk en de stappen zijn van tijd tot tijd vrij hoog waardoor je met handen en voeten naar boven klautert. Naarmate we stijgen, wordt ook de zwavelgeur sterker, onderweg komen we de eerste warm water bronnen al tegen en kunnen we onze gezichten insmeren met warme klei, we nemen ook een zakje mee voor “thuis”. Aangekomen bij het Boiling Lake is de zwavellucht heel sterk en in het midden van het meer zie je het water ook daadwerkelijk koken, magnifiek.

 

We nemen een vroege lunch en dalen weer af en stoppen bij een warm water pool. Het warm water komt uit een hoekje uit de grond en het water van de waterval is lauwwarm, heerlijk voor onze spieren, hoewel ik denk dat we morgen behoorlijk spierpijn zullen hebben.

 

Na de Tropical Garden in Roseau bezocht te hebben gaan we naar Rupert Bay terug. Na een biertje en een eenvoudige doch voedzame maaltijd gaan we op tijd ons bedje in.

De volgende dag een wat rustiger dagje, beetje toeren met het busje, Carla en Alex van SY Ari B zijn aangekomen en gaan vandaag ook mee. Spierpijn hebben we ….. echt wel, dus wat is beter dan een klein klauter partijtje naar Chaudiere Pool en even afkoelen onder dit keer een koude waterval.

Wat hebben we toch een zwaar leven. Nog even een barbecue voordat we ieder onze weg weer gaan. Wild Bird gaat nog een hike, echt wandelen kun je het niet meer noemen, maken naar Mont Diablaton maar deze laten we aan ons voorbij gaan. Later horen we dat ze op sommige stukken via takken van bomen moesten klauteren om naar boven te komen, daar moeten wij toch nog een beetje voor trainen 🙂 🙂 . Na 3,5 weken in Dominica te hebben gelegen gaan we verder, het is een prachtig eiland en we zullen hier zeker nog een keer terugkomen. Op naar Fort-de-France, Martinique. Stokbrood, Franse kaas, rood vlees, betaalbare wijn, je snapt het al wij gaan hier op de Bourgondische toer, en onze voorraad aanvullen.

We liggen voor het fort, midden in de stad, waar de Leader Price en de Carrefour op loopafstand zijn. Natuurlijk gaan we ook naar de Decathlon, altijd leuk, en inkopen doen bij Mr. Bricolage voor de klussen die we de komende maanden willen uitvoeren, met de kleine busjes die hier rijden ben je er binnen 15 minuten.  We ontmoeten hier weer Nederlanders, ook weer leuk om de ervaringen uit te wisselen en bij te kletsen onder het genot van ….. De Enjoyster van Peter en Myriam heeft een mooi trapje om aan de zijkant de boot op te komen, deze wordt op onze kluslijst bijgeschreven. De Divine van Arnold en Gerda, vaart al een aantal jaren hier rond en we blijken, hoe kan het anders ook, een aantal gemeenschappelijke kennissen te hebben. De volgende dag zwaaien we ze uit en daar komen Wild Bird en Sisu al weer aan. Bijkletsen over de afgelopen dagen en even wat pingelen op de gitaar. Fi geeft een demonstratie op de pipe, het was weer erg gezellig.

De tijd vliegt voorbij en je hebt het druk met van alles. Maar op de Fairy Queen is de wijnkelder weer vol, de melk aangevuld en ontdaan van kakkerlakken, die zaten in een doos melk bij de Leader Price en hebben we daar achtergelaten, dus nu zijn we nog voorzichtiger met alles wat we de boot in sjouwen en alles wat we de komende tijd denken te kunnen mislopen op de Windward Eilanden. Nu nog op jacht naar Camping Gaz flessen, hier in Fort-de-France is alles op we hopen dat er in Grand Anse d’Arlet nog volle gasflessen zijn.