Maandelijks archief: november 2016

Saint Martin here we come!

We hebben afscheid genomen van Curaçao, nog een etentje, een borrel, even naar Barbara Beach en een terrasje. We gaan nu echt verder. Het is heel raar, het maakt niet uit wanneer je 16-11-24-curacao-laatste-1 16-11-24-curacao-laatste 16-11-24-curacao-laatste-2 16-11-24-curacao-laatste-3wilt gaan, je komt altijd tijd tekort. We waren eigenlijk wel zenuwachtig na zo’n 8 maanden niet gezeild te hebben, zoveel ervaring hebben we nu ook weer niet. We hadden hier en daar wat advies gevraag hoe we de tocht het beste konden aanpakken want het was wel erg hoog aan de wind (bijna pal tegen de wind in ha, ha). Motorsailen dus, dat is zeilen met het grootzeil op en dan met ondersteuning van de motor bijna tegen de wind invaren. We weten nog steeds niet hoeveel diesel we in onze tanks hebben, bij benadering 340 liter, dus voor de zekerheid nog maar 140 liter in jerrycans meegenomen. Het motorsailen ging ons echter niet zo goed af, want we gingen niet echt hard vooruit, 3 knopen maar, we hadden natuurlijk wel flink wat stroom tegen. Na anderhalve dag motoren waren we het beu en zijn we gaan zeilen. Dat viel niet tegen, ging ook niet hard maar wel veel relaxter en kost minder hè, wind is gratis!!! We hadden alle 16-11-24-overtocht 16-11-24-overtocht-1 16-11-24-overtocht-2 16-11-24-overtocht-3zeilen op, super gaaf, lekker zonnetje, niet teveel wind, heerlijk zo is zeilen bedoeld. Maar niet voor lang want de squals kwamen over en dat gebeurd natuurlijk altijd in de nacht. Dus van slapen kwam niet veel, het zeil reven moeten we toch met zijn tweeën doen. De volgende dag geen zon te zien, buien niet te geloven alsof er emmers water over je uitgestort werden. We zagen de voorkant van de boot niet door het regengordijn. De wind ging ook alle kanten in, zeilen naar beneden en de motor maar aan. Onweer en bliksem erbij dus hand in hand binnen op de bank wachten tot alles overgetrokken was. En dan de volgende dag, Caribisch weer, zonnetje, windje, geweldig. Onze natte kleren konden aan de lijn en alles was weer in een mum van tijd droog. We hebben ondertussen contact met alle schepen die bij ons in de buurt komen, onze AIS ontvangt nog wel maar zend geen signaal uit dus niemand kan ons op de plotter zien, dus roepen we ze op en geven aan waar we zijn. Je merkt toch dat je afhankelijk bent van alle apparatuur, we waren blij dat wij iedereen met AIS konden zien, zeker in de buien dat geeft meer rust. Maar soms vergeet je dat er schepen zijn zonder AIS, dus het blijft opletten. En nu liggen we heerlijk in Marigot Bay aan de Franse kant van Sint Maarten. Elke ochtend een heerlijk vers Frans stokbroodje, bezoekje aan de Treu Blue en de Bleu Spirit en genieten van het voor anker liggen. Later maken we wel weer plannen om verder te gaan, maar nu even geen klussen….. Nou ja, we hebben wel vleugeltjes gekocht voor onze buitenboord motor daarmee 16-11-24-vleugeltjes 16-11-24-stokbroodje-halenkunnen we als het goed is planeren met ons bijbootje ook als we met tweeën en boodschappen in het bootje zitten. En inderdaad, het werkt echt, in planee met zijn twee 🙂 🙂 🙂 . Op black Friday, 25 november dit jaar, zijn we naar Philipsburg geweest met de bus, druk, druk. Iedereen die vrij is gaat echt kopen, kopen en nog meer kopen. Er wordt gestunt met gigantische kortingen, maar 16-11-24-terrasje-philipsburg 16-11-24-jammen-op-pleintje 16-11-24-terrasje-kokosnoten-hakkentja, we hebben niet zoveel nodig en niet zoveel plaats hi, hi. Wij gaan dus lekker lunchen bij een authentiek tentje waar de eigenaar nog een local van het eiland is. We eten gestoofde ossenstaart en geit, erg smakelijk. Daarna terug met de bus naar Marigot vol met koopjes en mensen maar voor alles wordt een plaatsje gevonden. Toch is er bij ons ook wat blijven plakken hoor 🙂  we hebben allebei een nieuwe zonnebril gekocht met 40% korting.

Curaçao, we blijven nog heel even

We zijn in rap tempo bezig om de epoxy klus af te krijgen. Een mannetje gespecialiseerd in epoxy, en bezig met een klus op onze buurboot geeft ons complimenten dat we het prima doen. Van tijd tot tijd komt hij kijken en hij is gelukkig erg tevreden. Wat we maken wordt sterker dan ooit. Als de epoxy, 2 cm dik, klaar is kun je hier na twee uur al schuren en boren zou 16-11-10-verstaging-versteviging-1 16-11-10-verstaging-versteviging-5 16-11-10-verstaging-versteviging-4
ook geen probleem moeten zijn. Ronald gaat dus de gaten boren en dat gaat wonder boven wonder erg makkelijk. Toch maar even navragen of dat normaal is, ja hoor geen probleem. De 16-11-10-verstaging-versteviging-3 16-11-10-verstaging-versteviging-2 volgende dag de gaatjes voorboren voor het plaatsen van het teak en ja hoor, deze kleine gaatjes zijn lastiger te boren dan gisteren die grote. Het epoxy is knoeper hard aan het worden. 16-11-10-verstaging-versteviging-6 16-11-10-ankerlierDus nu de boot klaar maken om te vertrekken naar Sint Maarten. Natuurlijk gaat het niet zonder dat er nog wat “tegen zit”. De ankerlier lekt olie, niet zo handig als je bedenkt dat we het komende jaar voornamelijk gaan ankeren.   Een nieuwe oliekeerring is nodig, hier op Curaçao kun je nog wat aankomen en gelukkig was het bij de derde winkel al raak. Vervangen en ook die is weer afgevinkt. Ach, we hebben niets te klagen hoor. We worden 16-11-10-braziliaanse-avond-1 16-11-10-braziliaanse-avond-2 uitgenodigd bij Lucia en Jermano van de Arthi om een typische maaltijd uit Brazilië te komen eten, Feijoda, met bonen, gefrituurde cassave, kool, rijst, farofa en verschillende soorten vlees. Het was heerlijk en natuurlijk drinken we daar caipirinhas bij, gemaakt met Cachaça, Braziliaanse rum. 16-11-10-braziliaanse-avond-3 16-11-10-braziliaanse-avond-4Tja, en dan ga je vanzelf dansen. Ook hebben we een gezellige borrel met hapjes bij Bernd en Birgit van de Rebell met als afsluiting een heerlijk zachte grappa. Zij zijn gisteren vertrokken naar Bonaire om daar op het juiste weer te wachten om verder te gaan naar Grenada. Zelf zien we nu een mogelijkheid om eventueel maandag te kunnen vertrekken dus gaan we nog een beetje poetsen, onze Fairy Queen weer omtoveren van een klusboot naar een zeilboot en dan het ruime sop kiezen. Het wordt tijd, we zijn er aan toe. Vandaag krijgen we nog een lesje met onze kleine duikset, daar zit voor zo’n 20 minuten lucht in, dus voor nood om iets onder het schip te doen is dat een geweldige uitkomst. We zijn dus op alles voorbereid, wel zo goed als mogelijk, ha, ha.

Curaçao

De dozen zijn leeg, yes. Alles wat we meegenomen hebben is verwerkt. Op het topwant en het voorstag na is alle verstaging van de hoofdmast nieuw. De bezaan is van december 2013, deze 16-10-31-watermakerhebben we nagelopen en ziet er nog perfect uit. Ronald heeft hard gewerkt om de watermaker in te bouwen en deze loopt als een zonnetje, 30 liter water per uur ??.  Onze buurman, de Arthi, heeft dezelfde watermaker, ook een Spectra, en daarbij een testsetje. Als we het water testen is het water van de haven 120 ppm (deeltjes per miljoen) en ons water heeft 850 ppm. Wat mindere kwaliteit dus, onder de 500 ppm is goed, maar het smaakt prima. We gaan als we in St. Maarten zijn wel een nieuw membraan aanschaffen en natuurlijk het testsetje. Want meten is weten hi, hi. Ronald heeft een aantal onderdelen vernieuwd in de buitenboord motor en hij loopt weer als een zonnetje. We varen vanuit de haven het hele Spaanse Water over om met Peter en Ria naar Natalies Grocery te gaan om vis en vis spulletjes te halen. Een klein tonijntje noemen ze hier een vis van twee kilo, we delen hem want anders eten we vier dagen tonijn en dat is toch wel wat veel van het goede. 16-10-31-bandZaterdag gaan we samen met de Brazilianen naar Zanzibar, er speelt een lokale band en een aantal boten van het floating dorp zullen er ook zijn. Sommigen gaan we niet meer zien, dus kunnen we ze nog even een behouden vaart wensen. Als we Zanzibar binnen komen, natuurlijk tijdens het happy hour, staat er iemand ontzettend enthousiast naar Ronald te zwaaien. He?, hé dat is Berry, zijn golfmaatje ze zijn een weekje op vakantie. Het is weer een super gezellige avond, natuurlijk komen ze ook nog even naar de boot kijken, in Willemstad, Nederland, hebben ze hem voor het laatst gezien. Een goede reden om van de werkboot weer een gezellig huis te maken, dat komt goed uit want met de klussen zijn we wel klaar. Afgelopen donderdag de True Blue, Flip Flops en Evy (voorheen de Impuls) uitgezwaaid, zij gaan via Bonaire naar Sint Maarten. Wij gaan ze volgen, wel het was de bedoeling om dinsdag 1 november te vertrekken maar tja het blijft een boot en een wat oudere dame met enkele klachten. We moeten nog even hier blijven. Een dekoog waar de verstaging aan vast zit is omhoog gekomen en als we het teak verwijderen zien we dat het polyester omhoog is gekomen en enkele scheurtjes vertoond. Daar kun je niet mee gaan varen, we balen enorm, we hebben zo hard gewerkt en de boot was klaar 16-10-31-berry-groep 16-10-31-salsaen nu dit. Shit, shit, shit, dat lucht op. Het is vrijdag avond, eerst maar gaan dansen en morgen een gat in de boot maken en eens kijken hoe erg het is. Ik krijg een lesje salsa dansen van Jermano, het ziet er niet eens zo verkeerd uit, toch ?? . En vandaag maandag 31 oktober hebben we de gaten al dicht en hebben we 5 lagen glasvezelmatten al gelamineerd, nog  ….. te gaan.  Gelukkig liggen we nog in de haven, kunnen we nog gebruik maken van een auto en hebben ze hier de juiste spullen. Als het klaar is is het sterker dan ooit 🙂 🙂 🙂 .16-10-31-gat-verstaging 16-10-31-tweede-laag 16-10-31-eerste-laag