Bowden Harbor, Jamaica 1-1 / 15-1 2018

Oud en nieuw is rustig aan ons voorbij gegaan. We hebben wel muziek op het land gehoord maar om 24.00 uur was dat ook opgehouden en vuurwerk was er helemaal niet. Op nieuwjaarsdag is alles gewoon open en de vis ”boer” heeft een goede vangst en verser dan dat kan het niet, het is Wreckfish en we eten het met Okra een soort boon. Deze is goed voor je gewrichten en zorgt voor sterke spieren wordt ons verteld, hij kan echter met het stomen slijmerig worden maar wij hebben hem gewokt en hij is niet slijmerig geworden maar mooi krokant gebleven. De smaak zit tussen groene boontjes en tuinbonen in.

Natuurlijk wat klusjes, de zon schijnt, geen wind en golven dus bij uitstek het geschikte weer om onze dieseltanks eindelijk wederom aan te pakken. Het rubber dat we speciaal uit Nederland hadden meegenomen en dieselbestendig zou zijn is dat dus niet. Het ging helemaal korrelen en de diesel lekte er tussen door en dat is niet leuk. Zeker niet omdat we de tanks in Curaçao helemaal leeg hebben gehad, schoongemaakt hebben. We hebben nu de luchtafvoer gelijmd met staal epoxy lijm, gaat nooit meer los en je kunt er een auto aan op tillen en kurk tussen de afdichting bij het mangat. Onder de bouten waarmee je het mangat dichtdraait hebben we koperen ringetjes gelegd zodat het koper dat wat zachter metaal is de gaten hermetisch kan afsluiten. We moeten de tank nog afvullen maar het weer werkt niet mee.

De stalen gastank hebben we nog een verfje kunnen geven, hij begon na twee maanden al te roesten, en we hebben een hoes ter bescherming gemaakt. Onze 2000 watt omvormer hebben we ook geïnstalleerd, weer een vinkje van onze lijst af. Daarna begon het te regen en niet een tropisch buitje nee wel een week continue een tropisch buitje. In het gebied waar wij zitten zijn de wegen overstroomd, gelukkig hebben wij genoeg eten in huis en hoeven we niet door dit weer naar de markt of het dorp dat is niet te doen zonder nat te worden en onder de modder te komen zitten.

Het regen ofwel zonnescherm krijgt een hoge prioriteit. We hebben wat problemen met de hoeveelheid water die de watermaker maakt en de accu’s raken met al die bewolking ook niet vol. Dus aan de slag tegen de tijd dat het klaar is zal het wel stoppen met regenen 🙂 , en dat klopt gelukkig ook. Want met zoveel regen is ook de Fairy Queen wel erg klein, bovendien en dat kan niet anders met deze hoeveelheid regen hebben we hier en daar ook wat kleine lekjes en die kunnen we alleen aanpakken als het droog is.

Na regen komt zonneschijn en de slager heeft rundvlees, het maakt niet uit welk stuk je wilt hebben het kost allemaal JA$ 600 per kilo (ongeveer € 4,20) en we krijgen twee mooie T-bone steaks. We hebben nog een prima rood wijntje uit Curaçao, die is hier erg duur, en we genieten van dit heerlijke stuk vlees. Inmiddels zijn er weer vrienden aangekomen in onze baai dus we hebben weer een druk sociaal leven. Migrator en Rhapsody liggen hier nu ook en samen gaan we morgen (17de) naar een lodge op de Blue Mountain om vandaar naar de piek te lopen. Het is hier erg veilig, we liggen hier voor het douane kantoor en ook de waterpolitie heeft hier een boot. Warren, de politieman, en Ronald zijn beste maatjes :)”:) en hij gaat tijdens onze afwezigheid een extra oogje op onze boten houden.

 

Bowden Harbour, Jamaica 15/12 – 31/12

Na een paar dagen gaan we al weer door naar Jamaica, we kunnen gelukkig het hele stuk zeilen en de motor hoeft alleen maar aan om de baai in te kunnen varen. Bowden Harbour ligt in een niet toeristisch gedeelte van Jamaica en als we ons anker uitgooien mogen we naar de wal om in te klaren bij de douane, ‘s-avonds om 19.00 uur komt de immigratie nog langs en de volgende ochtend om 7.30 uur stapt de dame van quarantaine aan boord. Dan zijn alle formaliteiten voltooid en mag de gele vlag naar beneden en de Jamaicaanse vlag omhoog. Inklaren in Jamaica is gratis zolang je niet buiten kantooruren aankomt of in het weekend. De volgende dag gaan we naar Morant Bay je kunt met het busje of de route taxi hier naar toe. In een busje van 12 personen zit je uiteindelijk met 19 dus een route taxi is veel comfortabeler en je betaald dezelfde prijs. Internet is geen probleem als er tenminste simkaarten zijn 🙂 ,  bij Digicel waren de simkaarten op, komen maandag weer wellicht maar bij Flow hebben ze nog wel simkaarten. Voor 3GB betaal je 2250JA$ 100 Jamaica $ is ongeveer € 0,70, dus dat valt wel mee. Er is een grote markt waar heel veel groente en ook allerlei fruit te koop is, en we slaan ananas, sterappels, sinasappels in, heerlijk een vitamine shot en natuurlijk even lunchen.

De mensen zijn ongelofelijk vriendelijk, wij kunnen het hier nog wel een tijdje volhouden. Nu we internet hebben kunnen we ook gaan regelen dat de MDI wordt verzonden naar Jamaica, daarvoor moeten we naar Kingston toe omdat daar een FedEx kantoor is. We krijgen van Volvo Penta Twee MDI’s toegestuurd zodat we meteen een reserve MDI hebben, ze blijken toch wat kwetsbaar te zijn. In no-time zijn deze in Kingston maar dan blijkt dat je nog een formulier moet geven aan FedEx zodat zij het kunnen importeren voor je. Maar eerst komt de kerst nog tussen door. Ons is verteld dat er groot feest is op het square, een kruispunt van wegen, en dat daar de hele dag eten, muziek en drinken is. We gaan om half twee naar de kant maar het is uitgestorven, kerstavond hebben we de bassen van de muziek nog tot in de ochtend uren gehoord dus iedereen zal nog wel in bed liggen.

Wel een aangepast kerstdiner dus, kip en vlees met bonen en rijst uit een piepschuim bakje, lekkerrrr!! Na ons kerstdiner nog een heerlijke wandeling gemaakt naar een klein dorpje aan de andere kant van de berg, Old Pera. Als we daar een drankje nemen worden de boxen voor het feest van eerste kerstdag opgebouwd. Als je daar tussen staat weet je zeker dat je de volgende dag niets meer hoort 🙂 🙂  , dat is kerst op zijn Jamaicaans.

Na de kerst gaan we naar Kingston om te kijken wat we voor ons pakketje moeten regelen. Route taxi naar Morant Bay en daarna de bus naar Kingston, in deze bus kunnen 20 mensen maar uiteindelijk zitten er 35 in gepropt. Ach, duurt maar een uurtje naar Kingston. Daar nemen we de taxi naar het FedEx kantoor, we spreken 700JA$ af en als we afgezet worden is 600JA$ ook genoeg zegt Gary ???? Prima, maar echt snappen doen we het niet. Bij FedEx worden we doorgestuurd naar het vliegveld waar ons pakketje ligt, probeer maar of je het mee kunt krijgen maar zonder Jamaicaans taxnummer zal dat niet makkelijk worden. Met de taxi naar het vliegveld aan de zakelijke kant dus een taxi terug zal lastig te krijgen zijn en we vragen Mr. Stewart of hij even op ons kan blijven wachten. En dat blijkt uiteindelijk onze redding te worden. Mr. Stewart heeft wel een taxnummer en de vriendelijke douane beambte stelt voor dat wij dat lenen. Mr. Stewart vindt dat geen probleem, het zal toch niet zolang duren wel? Nee, met zijn taxnummer krijgen we de “verkorte” procedure 🙂 . En dan begint het, loket één: formulier invullen en ondertekenen, loket twee: formulieren afleveren, terug naar één: betalen, door naar drie en daar wachten, wachten, wachten tot je aan de beurt bent. Daar wordt het pakket opengemaakt en de te betalen belasting bepaald. Door naar loket vier: betalen, terug naar drie: pakketje ophalen dan naar de mevrouw bij vijf: formulier inleveren dat je het pakketje hebt gekregen en natuurlijk even laten zien wat het is. Twee uur later staan we buiten en moeten we langs de ATM want het geld is op en de taxi moeten we nog betalen. We laten ons afzetten in Orange Street, enorme drukke marktstraat in Down Town Kingston, je gaat op in de mensen massa 🙂 , waar we de bus terug kunnen nemen naar Morant Bay. De volgende dag bouwen we de MDI in en ……. Hij doet het niet, na nog een keer alles te hebben nagelopen blijken we een connector niet goed te hebben aangedrukt en daarna ….. druk op de knop en de motor wordt gestart. Wij gaan goed het nieuwe jaar in met een motor die met één druk op de knop start.

Voor iedereen de beste wensen en een fantastisch en gezond 2018.

Ile à Vache, Haiti 7/12 – 14/12

We hebben nog nooit zoveel zeemijlen gemaakt in 24 uur maar liefst 170 en we hebben er dan ook maar drie dagen en nachten over gedaan om de 480 mijl van Bonaire naar Ile a Vache (klein eiland onder Haïti) te overbruggen. De windpilot heeft daar ook zijn bijdrage aan, deze stuurt namelijk veel directer dan de stuurautomaat die altijd achteraf reageert en ook beter dan wijzelf kunnen J, ondanks de hoge golven van minimaal 3 meter die er de eerste twee dagen stonden. Helaas gaat er ook iets stuk en dat zorgt ervoor dat we toch een wat mindere nacht hebben. Onze motor, die pas 2,5 jaar oud is start niet meer en natuurlijk ontdek je dat net voordat het donker wordt. De volgende dag blijkt dat het een elektrisch probleem betreft, de MDI regelaar is stuk. Gelukkig kan Ronald via de SSB brainstormen met Wild Bird en Ari B die een dag voor ons uit zeilen. Conclusie: de motor starten met een kabel waar stroom opstaat en de regelaar uitschakelen, ook de brandstof pomp moet voor de gek gehouden worden en gelukkig de motor start, we hoeven niet op zeil de ankerbaai naar binnen. Dat is trouwens niet mogelijk want de laatste halve dag hebben we totaal geen wind meer. Geen vis gevangen dit keer, de hoge golven maakte het te oncomfortabel om te vissen en na het gedoe met de motor hadden we er niet zo’n zin meer in. Op Ile à Vache aangekomen blijkt Volvo Penta al te zijn geïnformeerd en krijgen we een nieuwe regelaar toegezonden. Met dank aan Stuart en Wild Bird die alles al in werking hebben gezet terwijl wij nog op zee voeren.

Ile à Vache is geweldig, het is natuurlijk armoedig en iedereen komt in zijn uitgeholde boomstam naar je boot om te vragen of je iets voor ze hebt maar ach heel vervelend is het niet. We hebben gelukkig wat schriftjes, pennen en visgerei waar ze heel blij mee zijn, we geven niet alles in een keer weg en telkens iets aan iemand anders. De mensen zijn ontzettend vriendelijk hier en we kopen wat fruit en heerlijke lobster die geweldig smaakt, verser kan het bijna niet.

Ook kunnen we voor een paar dollar iemands sim kaart lenen voor een dag zodat we het recente weer kunnen bekijken. We willen met de kerstdagen in Jamaica zijn, in het weekend betaal je voor het inklaren in Jamaica maar door de week is het gratis. In Ile àVache klaren we dan ook niet in, we spreken met de “havenmeester” af dat we maar een paar dagen blijven en als we US$ 30,00, US$ 10,00 ankergeld voor een week en US$ 20,00 vergoeding voor het niet inklaren 🙂 , betalen vindt hij dat goed. Na nog een heerlijke viscurry gegeten te hebben op Ari B samen met Wild Bird zwaaien we elkaar de 14de uit. Voorlopig gaan we elkaar niet meer zien daar wij naar Jamaica zeilen en Ari B en Wild Bird naar Cuba vertrekken.

Kralendijk, Bonaire 24/11 -06/12

 

In Nederland heeft Ronald het druk met regelen van de spullen die we nodig hebben om ook naar Haïti, Cuba en Jamaica te gaan. We weten niet wat er allemaal te krijgen is dus ook wat reserve onderdelen worden geregeld en dat alles moet natuurlijk ook nog mee kunnen naar Bonaire. Ik doe natuurlijk ook wat op Bonaire, de boot in de was zetten, de kaarttafel lakken maar ook duiken op Klein Bonaire. De tocht voorbereiden richting Cuba en elke dag een wensenlijstje sturen met spullen die we wellicht nog nodig “kunnen” hebben. De omvormer/acculader is gelukkig op tijd in Deurne gearriveerd en met al die andere spullen komen we weer ruim op de 50 kilo plus de beetjes.

 

Onze Engelse vrienden noemen hem Ronald de muilezel 🙂 🙂 . Er gaan heel wat reisboeken (pilots) mee, waarvan we een deel die we alleen als e-book hebben laten afdrukken en inbinden. Het is toch fijner om papier in je handen te hebben en door pagina’s te bladeren, maar dat gaat in de handbagage. Terwijl mijn eigen pakjes Ronald weer onderweg is naar Bonaire komt ook hier de stoomboot van Sinterklaas aan. Hij vaart achter onze boot langs en legt aan de kade in Kralendijk aan met al zijn zwarte pieten, ik zal mijn schoen toch eens zetten eens zien of er iets in komt 🙂 .

Nadat Ronald weer terug is instaleren we de omvormer en zijn we bezig met het voorbereiden van onze tocht naar……. tja plan X is het inmiddels. Ile a Vache, Haïti en daarna door naar Jamaica en daarna denken we terug richting Curaçao via de Dominicaanse Republiek en Puerto Rico maar dat kan allemaal nog veranderen. Morgen 7 december is het plan te gaan maar de voorspelling is dat er erg veel regen gaat vallen bij Ile a Vache als wij zullen arriveren zodat we ondanks dat we al uitgeklaard hebben toch maar besluiten om een dagje later te gaan. Maar eerst afscheid van Bonaire, een prachtig eiland, we komen hier zeker graag terug 🙂 🙂

 

Kralendijk, Bonaire 6/11 – 23/11

Bijna elke dag komen er cruise schepen aan om Bonaire te bezoeken, het zijn enorme schepen, maar ook de Nederlandse marine komt hier een paar dagen liggen. Het is de Zr.Ms. Karel Doorman, het grootste schip dat de Nederlandse marine ooit heeft gehad. Zij zijn de afgelopen maanden na orkaan Irma en Maria in St. Maarten en Dominica geweest om daar te helpen. Twee matrozen Joni en Jodi, beide roergangers, van de Karel Doorman komen langs gezwommen en wij nodigen ze uit voor een biertje en een rondleiding op de Fairy Queen. Ze snappen er niets van dat wij in zo’n klein bootje helemaal vanuit Nederland zijn komen varen en ze vinden het wel wat klein, een van de twee is dan ook bijna twee meter lang en dan is overal staan hier op de boot inderdaad wat lastig. De volgende dag worden wij uitgenodigd voor een rondleiding op hun schip, we mogen ons melden op de valreep, geweldig. We snappen dat ze ons schip wat klein vinden en na anderhalf uur hebben we het grootste gedeelte van de Karel Doorman gezien. Het is enorm veel om op te noemen www.nl.m.wikipedia.org , 11-11 vertrekken ze voor een tocht van 12 dagen van Bonaire naar Nederland.

Maar eerst zien we een groot gedeelte van de bemanning bij het optreden van de Edwin Evers Band 10-11 op Coconut Beach en we voelen ons een van de guys, iedereen weet dat we bij ze op bezoek zijn geweest. We zijn met wat zeilers bij elkaar en het is een geweldige avond, mooi begin van het weekend, ha, ha.

Ondertussen zijn we wat al te makkelijk geworden en we missen een super weervenster om naar Martinique te varen. Dat is even slikken, mooier gaat het niet meer worden. Plannen aanpassen dan maar, we twijfelen toch nog vertrekken, nee dat is niet meer verstandig. Dan gaat natuurlijk er ook nog iets stuk, dat zul je altijd zien. De omvormer houdt er mee op. We gebruiken deze voor alles wat op 220Volt werkt zoals de broodbakmachine, de naaimachine, de dremel en natuurlijk het opladen van het scheerapparaat 🙂 . Omdat we al een auto gehuurd hebben gaan we, voordat we ons met de omvormer gaan bezig houden, met de Wild Bird en AriB Bonaire verkennen. We bezoeken het National park aan de noord kant van het eiland, we duiken bij de zoutwinning aan de zuidkant en brengen ook nog een bezoekje aan de golfbaan. Het eiland is enorm gevarieerd elk gedeelte is anders en indrukwekkend van cactus velden, dorre vlaktes, zout vlaktes en mangrove en natuurlijk overal de helder blauwe zee.

De eerste dag vergeten we ons fototoestel, de tweede dag onze portemonnee en de derde dag is het besluit genomen dat Ronald naar Nederland vliegt om een omvormer en batterij oplader te halen. Het is goedkoper om het in Nederland te kopen en dan zijn we niet afhankelijk van alle trajecten en omwegen die ze gebruiken om hier spullen te krijgen. Het dieselbestendig rubber is er nog steeds niet J . Ook hebben we nog een kaart nodig voor onze navigatieapparatuur, het plan is nu om naar Cuba te gaan, een weervenster richting Martinique zit er nu de Kerstwinden er aan komen waarschijnlijk niet meer in.  De reis is geboekt, de spullen besteld en woensdag 22 november vliegt Ronald om bepakt, 50 kilo plus de beetjes, 28 november weer hier terug te zijn. Maar eerst nog even een paddleboard lesje, super om te doen maar voorlopig komt er geen, wellicht volgend jaar, je moet nog iets te wensen houden toch?????

Curaçao – Bonaire 13/10 – 5/11

We zijn weer terug in Curaçao Marina en de eerste week staat in het teken van de laatste klusjes voordat we het water in gaan. Onze manifold is natuurlijk een van de belangrijkste met de daarbij behorende afsluiters die we allemaal hebben gepoetst en in het vet gezet. Gelukkig hebben wij maar 5 “gaten” in de boot, een voor de toegang van het water en 2 voor de afwatering, wasbak en toilet en één voor het log (snelheid- en dieptemeter). Eentje over, deze is van het oude toilet.

Verder polishen we onze schroef en smeren we deze in met schapenvet dat zou de aangroei van algen tegen moeten houden, we zullen zien of dat klopt. Het is erg warm en we zijn blij dat we na vijf dagen al het water in kunnen, dat scheelt zo een paar graden en slaapt ook wat lekkerder. Ook het nieuwe luik wordt gemonteerd het ziet er fantastisch uit, wij slapen weer heerlijk droog 🙂 .

Het is overigens​ wel erg gezellig op de Marina. Er liggen veel bekende boten en na een dag hard werken is het zeker nodig om de ervaringen uit te wisselen en elkaar bij tegenvallers te steunen tijdens het genot van een borreltje. Eenmaal in het water vullen we de dieseltanks, wel een van de twee want bij terugkomst bleek een afdichtingsrubber door de hitte uitgedroogd te zijn en een breuk te hebben. De hulptroepen in Nederland ingeschakeld en een dieselbestendig rubber werd per post verstuurd, het is nog steeds niet aangekomen en we wilden er niet langer op blijven wachten​. We kregen een adresje waar ze wellicht dieselbestendig rubber zouden hebben. Samship had dieselbestendig rubber liggen maar we moesten wel een halve meter afnemen waardoor het te duur voor ons werd. Hij wilde ons toch helpen en we mochten het stuk dat we nodig hadden uit de mat snijden. Zijn motto, als je goed doet krijg je goed terug, wat een bijzondere ervaring weer en wij konden verder. Snel de tweede dieseltank gevuld, helaas bleek de aansluiting van de luchtafvoer van de tank nog te lekken, zo ontstaat er weer een nieuwe kluslijst, nog wat boodschappen gedaan en op naar Bonaire, daar doen we de laatste klusjes wel en eventueel nieuwe. Op de motor naar Klein Curaçao​ en daarna motor zeilend naar Bonaire, we hebben de mast ingesmeerd met Sailcote en het zeil gaat heerlijk soepel naar boven en beneden, super productje weer, voorlopig geen investering in dure karretjes.

En ja de eerste trip na het orkaanseizoen het moet niet gekker worden, de eerste vis is gevangen, een mahi mahi van 75 cm en 4 kilo, lekkerrrrr.

En als de kers op de slagroomtaart zien we ook een groep dolfijnen vlak achter de boot terwijl we voor anker liggen. Een probleempje echter, een flinke bui en ondanks het nieuwe luik hebben we een nat bed en niet zo’n beetje, het gutst werkelijk naar binnen. Het luik is wel dicht maar de oude rand blijkt open te staan onder het teak, dus eerste klus op Bonaire teak eruit en in het epoxy terugleggen, gegarandeerd lekvrij!!!!! De tijd zal het uit wijzen. Nu tijd voor een duikje, weer even wennen aan hoe het ook al weer moet maar wat is het weer geweldig. De onderwater wereld is zo mooi in Bonaire. We liggen nu alweer een week hier en blijven nog een tijdje, klusje in de ochtend en in de middag genieten van het simpel liggen hier in het azuurblauwe water.

Waar we naar toe gaan weten we nog steeds niet, we hebben een aantal opties maar uiteindelijk zal de wind het gaan bepalen 💨💨⛵⛵

Willemstad, Curaçao, (2)

We hebben de boot netjes achtergelaten dat koste wel wat tijd want we hadden er een werkplaats van gemaakt. Het gereedschap ligt altijd daar waar je er niet bij kunt omdat je weer wat verlegd hebt. enzovoort enzovoort dus hebben we de boot zo ingericht dat we werkruimte konden creëren.

De koelkast was een grote klus, het slopen viel wel mee maar we wilden het element blijven gebruiken dus dat moest met beleid uit elkaar gehaald worden. Het opbouwen met de nieuwe isolatie en epoxy matten ging gelukkig goed, daarna afgelakt en het ziet er superstrak uit. Het element was nog heel en nadat het koelelement gevacumeerd en gevuld was bleek dat de koelkast niet meer dan 30% van de tijd aanstond. We hebben natuurlijk ook het element gedraaid zodat de bovenkant weer boven was, logisch 🙂  en dat leverde weer minder geluid op.

De manifold was en is nog een andere grote klus. Wij hebben 1 gat in de boot waar al het water door naar binnenkomt en na de afsluitklep verdeelt wordt. Dat verdeelstation wordt manifold genoemd en was door de loop der jaren een rommeltje van verschillende afsluiters  en materialen geworden. We hebben deze uit elkaar gehaald en als we terugkomen wordt het vervangen door kunststof. Een nieuw kunststof dat bestand is tegen alles, zelfs tegen vorst, hoewel dat bij ons nu niet echt snel zal voorkomen 🙂 .

Hier in Frankrijk schijnt het zonnetje lekker en het wijntje smaakt ook hier heerlijk. We gaan ook nog een dagje golfen met geleende clubs maar de uitdaging staat. Ronald heeft vorig jaar gewonnen dus ik zal mijn best moeten doen anders hoor ik het weer een ………. Daarna nog naar Nederland voor een gezellige tijd met de familie en vrienden, hebben er zin in maar we missen ons leven op de boot wel! Zeker nu we in La Grande Motte weer de zee hebben gezien en het plekje waar we 2,5 jaar geleden vertrokken richting de Carieb.

 

Willemstad, Curaçao (deel1)

En dan is het zover, we gaan het land op. In de haven hebben we de voorzeilen er al afgehaald en voorlopig in de voorpunt gelegd. Als we eenmaal met het onderhoud beginnen dan zien we wel waar we ze laten. Curaçao Marina heeft een mooi systeem om de boot uit het water te halen, ze schuiven een aanhanger onder je boot en trekken hem dan het water uit.  Bij ons zitten de anodes op plaatsen waar de dragers van de aanhanger kunnen komen dus sturen ze een duiker het water in en hij begeleidt het plaatsen van de dragers.

En daar gaat ze dan, dit is de plek waar wij de komende drie weken aan het werk zijn. De eerste week slapen we nog op de boot maar daarna gaat dat echt niet meer, we zijn natuurlijk weer met teveel klussen op teveel plekken bezig. We hebben dit gelukkig voorzien, ons kent ons 🙂 , en voor de twee laatste weken een airbnb geregeld. Hier slapen we voornamelijk. Het plan was om 06.00 uur in de ochtend te beginnen, om 14.00 uur te stoppen en dan naar het strand te gaan valt in het “water”. De warmte valt mee dus we gaan door we beginnen om 07.00 uur, dan hebben we ons ontbijt en koffie al gehad, zonder koffie gaat het mis!!, en stoppen we tussen 17.00 en 18.00 uur. Hierdoor slinkt de lijst, wel er komt ook stiekem telkens wat bij maar na drie weken liggen we op schema. Tja, wat doe je dan allemaal?? Korte opsomming, dieseltank lekkage repareren, dieseltank schoonmaken, koelkast afbreken en weer opbouwen, ankerlier onderhoud, ankerbak verstevigen en lakken, los contact knop ankerlier repareren en meteen reorganiseren, roerblad schuren, manifold afbreken, poetsen en weer opbouwen, bilge manifold in de bilgekote, accukabels aanpassen, roerkoning schilderen, badkamervloer lakken, zwemplateau lakken, middenbakskist en opslag onder bakskist lakken en verstevigen en natuurlijk het onderhoud van de motor en de generator. Poeh, en dat in drie weken. Het onderwaterschip laten we door de Marina doen, de osmose die we verwacht hadden blijkt er niet te zijn.Er zit een extra wat flexibele laag over het hele schip en daar zijn wat blaasjes onder ontstaan dit blijkt echter geen osmose te zijn.

 

De naad van de ophanging van de kiel staat wel iets open en die laten we dan ook repareren. Ronald mag zelf het roerblad schuren daar hadden wij als test copper coating opgezet maar dat was ons niet goed bevallen, gelukkig was het een test. Het kaal schuren daarvan door de marina zou in de cijfers lopen dus zelf maar aan de slag. Na flink wat uren en spierpijn was het roer uiteindelijk kaal en kan er primer en antifouling op.

 

 

De dieseltank, de aansluiting van de ontluchtingsslang was niet goed waardoor we lekkage kregen als we de dieseltanks goed vol deden, heel vervelend. Bovendien zat deze ontluchting op een onmogelijke plek en konden we de reparatie alleen uitvoeren als de tanks leeg zouden zijn. Het ultieme moment dus, de tanks waren leeg, we kregen met moeite de boutjes los en hebben de nieuwe ontluchtingsaansluiting meteen naar een wat beter bereikbare plek verplaatst.

Over de gaten hebben we een roestvrij staal plaatje gelijmd met metaal epoxy, gaat nooit meer los en 100% dicht, top. Meteen de dieseltanks schoongemaakt, er zat toch wat aanslag in maar gezien het feit dat we ze nog nooit hebben schoongemaakt viel het wel mee. De niveau meters doorgemeten en ook deze zijn nog goed, dus we kunnen vertrouwen op wat onze meters aangeven, eindelijk! De rubber van het mangat was niet dieselbestendig, die nemen we uit Nederland mee, niet te krijgen op Curaçao en we zijn dus op tijd want deze was ongetwijfeld binnen nu en een paar jaar gaan lekken.

Ook neem ik afscheid van, snik, mijn golftas. Deze lag al vanaf ons vertrek uit Nederland in de boot en is al die tijd niet gebruikt dus ……..

Kralendijk, Bonaire – Willemstad, Curaçao

 Paddi (ons duikbrevet) hebben we gehaald en ja, we zijn meteen verslaafd. Na 3 dagen ondergedompeld te zijn in de wereld van duiken, eerst met heel veel theorie, de test gedaan en gehaald en daarna de praktijk. Heel veel oefeningen te beginnen met ademen onderwater door een ademautomaat, klaren, je masker op en af doen in ondiep en dieper water, je ademautomaat verliezen en weer terugvinden en nog veel meer. Maar we zijn geslaagd en mogen nu overal ter wereld duiken maken tot 18 meter of 60 voet. We konden tweedehands een trimvest, ademautomaat en flessen op de kop tikken, dus nu hoeven we maar in het water te plonsen vanaf de boot. Onze Fairy Queen ligt aan de mooring op de rand van het rif dus als we naar beneden gaan zitten we meteen tussen het koraal en de tropische vissen.

We hebben hier echt vakantie en worden bijna moe van het nietsdoen, de naaimachine wordt alleen op tafel gezet om de vlag van Curaçao te repareren. We moeten zeker terug om meer van het eiland te zien, maar de batterij is opgeladen en na nog een leuke avond bij Tisento gaan wij 9 augustus richting Klein Curaçao. Ik ga op mijn verjaardag wakker worden liggend voor een onbewoond eiland. De zeiltocht van Bonaire naar Klein is heerlijk en we worden beloond met eindelijk de vangst van een vis, een super verjaardagscadeautje. En tja, natuurlijk meteen het serieuze werk. We halen een Mahi-Mahi (dorade) binnen van 1,12 meter en 7,5 kilogram schoon aan de haak, dat is een mooi einde van ons zeilseizoen.

Er gaat niets boven een zelfgevangen vis(je) deze smaakt geweldig. We hebben overigens wel wat vrienden gemaakt ha, ha en niet alleen zeilers maar ook de schilpadden komen naar je boot als je de vis schoonmaakt, fantastisch om die koppen bovenwater te zien bij je boot. De volgende dag, op mijn verjaardag mag ik de boot door de Pontjesbrug varen in het centrum van Willemstad. Spectaculair, de pontjesbrug gaat open voor je, aan de kade staan de prachtig gekleurde panden van Willemstad.

Nog even genieten van deze avond, een paar dagen in de haven om de werkzaamheden te doen die in het water moeten en kunnen en dan de 15de is het zover, we gaan het land op voor groot onderhoud.

Maar eerst worden de dieseltanks leeggepompt, we weten namelijk nog steeds niet hoe groot de tanks zijn. Er zit echter nog 278 liter in, dat is goed nieuws, de tanks zullen ongeveer 350 liter zijn. Als we eind oktober weer verder gaan dan weten we het exact. Het verbruik is ongeveer 1:2,6 ook niet verkeerd met onze Volvo Penta 75.

 

Prickley Bay, Grenada – Kralendijk, Bonaire

Maandagochtend 10-7 staan we op de stoep bij Budget Marine maar de manager is er niet. De motor hangt in de waterton zodat ze ons kunnen laten zien dat hij goed gemaakt is maar dit gaan we niet accepteren. De manager wordt gebeld en dinsdag om 8.00 uur hebben wij een afspraak. Ronald somt op wat er allemaal fout is gegaan en om 9.00 uur krijgen wij zijn beslissing waar we niet meer tegenin kunnen gaan. We krijgen geen nieuwe motor maar het totale motorblok wordt vervangen, de omkasting en het staartstuk blijft van onze oude motor. Top, geen probleem, dat was niet kapot, beter dan dit kan het niet opgelost worden. Dank je Budget Marina, Grenada, wij gaan nog steeds langzaam varen nu om de motor in te laten lopen 🙂 🙂 . Dezelfde dag is hij klaar en wij gaan plannen om uiteindelijk Grenada toch te verlaten en verder te gaan naar Bonaire. We doen nog een laatste keer boodschappen, nemen afscheid van onze vrienden in Grenada en vertrekken zaterdag de 15de naar Bonaire. Het is een perfect weerwindow en ze voorspellen de laatste drie dagen steeds het zelfde dus zou het redelijk betrouwbaar moeten zijn. Dus geen HASH meer maar gaan. We vertrekken in de ochtend en krijgen ….. een heel licht windje uit zuid west, we varen naar het noorden daar staat meer wind dus we passen onze koers aan en kunnen dan meteen Louie Louie

( https://www.youtube.com/watch?v=wx-8_GI4d2c )

uit testen. En dat gaat geweldig, dat zo’n apparaatje een boot van 19 ton op koers kan houden, wonderbaarlijk.

 

Eindelijk vangen we één vis, 70 cm lang maar het is een Barracuda dus deze gaat terug, daarna vangen we helaas niets meer, het is niet ons seizoen voor wat betreft vissen.

 

 

Na 4 nachten komen we aan op een regenachtig Bonaire, we hebben weinig wind gehad en zijn dan ook zeer verbaast als we een mooring voor het kiezen hebben. Een flink aantal boten is voor tropische storm Don naar de haven gegaan, wij hebben hier gelukkig niets van meegekregen dan flink wat wind 35 knopen en regen op het moment dat we Bonaire naderen. We liggen hier prachtig.

’s-Avonds meteen naar de hamburgeravond waar we weer veel oude bekenden tegenkomen, supergezellig. We liggen hier in een aquarium en elke dag zwemmen er duikers onder onze boot door. Ook wij gaan hier ons duikbrevet halen, a.s. donderdag is het zover. Spannend en fantastisch. Het boek hebben we de afgelopen dagen al doorgenomen, we hebben er zin in!!!